Avant Garde /Black Metal is wat dit Noors, Duits duo maak en dat was zelden zo waar, nu draait het in de black metal wel vaker om eigenzinnigheid maar deze mannen trekken werkelijk alles uit de kast!

Ieder lied heeft zo zijn eigen kracht en zijn niet uitwisselbaar, zo heeft openings track “Song Till Stormen” een prachtig Noors gesproken gedicht en de titel track klinkt van het begin tot het einde als een kudde losgeslagen bizons, liedje drie ( “Tittentattenteteksti”) heeft zangeres Agnete Kjølsrud als speciale verassing in petto, zelden zo`n hittepetit gehoord. “Blackabilly”, doet wat je van de titel mag verwachten om het in “Eukaliptusreet` weer rustig aan te doen met saxophone en piano,`Raudedauden`is weer meer een gitaar nummer. Zoals ik als schreef valt er over ieder nummer wel iets te vertellen maar beter kun je dit album zelf gaan ontdekken. En als dan nummer tien op een ontroerende wijze afsluit wil je maar een ding…….Meer!!!                                          

De eerdere releases zoals Red for Fire: An Icelandic Odyssey: Part I uit 2005 en Black for Death: An Icelandic Odyssey : Part II uit 2006 waren op vele momenten briljant maar het geheel was toch een zware zit.

Op Norrøn Livskunst (Noorse Levenskunst) heeft men het eigenlijk muzikaal niet zo gek veel veranderd maar toch klinkt het allemaal net iets soepeler waardoor dit album het ultieme Solefald album geworden is wat van begin tot einde swingt, rockt, rammeld en ontroerd.