Amatorski. Die Belgische band met die Russische naam met die single die iedereen kent: Come Home (YouTube dat maar eens). Het was ook het nummer waarmee ondergetekende viel voor de muziek van Inne Eysermans en de hare. Inmiddels heeft de band haar repertoire danig uitgebreid. Op Tweede Paasdag speelde Amatorski in De Kapel in Eindhoven.

elvin usidame @ kapel - foto patrick spruytenburg - 001Zijn naam zal je misschien niet direct kennen, zijn kapsel daarentegen wel. Elvin Usidame is frontman van Hunting The Robot, tevens assistent-programmeur van Effenaar. “Ik doe 30% van de voorprogramma’s van Effenaar”, grapt hij. Hoewel hij ook bezig is nieuw werk te schrijven vult hij zijn tijd met het spelen van uitgeklede covers, eerst begeleid door piano en daarna door gitaar. Onder andere The Killers, Bruce Springsteen en Cyndi Lauper passeren de revue. Elvin laat ook een ‘half nieuw nummer dat nog geen naam heeft’ horen, wat naar meer smaakt, maar het is zijn cover van Bloc Party’s This Modern Love die het meeste indruk maakt.

Even later is het de beurt aan het Belgische trio van Amatorski. Inne Eysermans zingt en speelt keyboard, Sebastiaan van den Branden de (bas)gitaar, en Cristophe Claeys drums. Vorig jaar behaalden ze succes met hun tweede langspeler, From Clay To Figures, de opvolger van TBC. Beide albums zouden veelvuldig aan bod komen in deze bijzondere setting. De betoverende muziek van Amatorski, onder het grote mozaïekraam van de betoverende De Kapel.

amatorski @ kapel - foto patrick spruytenburg - 008In hun geluid heeft de band een hele evolutie meegemaakt. Op TBC was al weinig meer te horen van het Amatorski dat Come Home speelde op hun EP Same Stars We Shared. Voor From Clay To Figures trachtten de Belgen nog dichter bij dromenland te komen, en dat is gelukt. Dat magische geluid, dat From Clay To Figures doet aanvoelen als een speeldoos die de band speciaal voor jou gemaakt heeft, komt in De Kapel nog beter tot zijn recht dan op het album zelf. De nummers, sprookjesachtig en toch ook donker, worden intenser. Het werkt betoverend.

Veel nummers krijgen een nieuwe aanpak. Come Home is alleen tekstueel nog te herkennen met een nieuw geluid dat beter bij Amatorski-anno-2015 past. De gitaarsolo van Never Told krijgt een nieuwe dimensie in de galmende kerkhal, en Warzsawa’s electronica verworden tot een pulserend ritme. Veel nummers worden langer uitgesponnen. Niet om de tijd te vullen, maar omdat het daadwerkelijk iets toevoegt aan de al bestaande albumversie. Na de encore van Elliott Smith’s Needle In The Hay verbreekt de band, veel te snel alweer, die heerlijke betovering waar we ons even in mochten wanen.