“De kleine vrouw, met de enorme stem” is terug in Groningen. Na haar optreden in mei 2016 tijdens haar “Ultimate Collection Tour” is zij vanavond in het kader van haar “Evolution Tour” weer terug op Groningse bodem. We hebben het over Anastacia, de power zangeres uit Chicago.

Pas op late leeftijd (rond de 30 jaar was ze al) kreeg ze haar eerste grote hit “I’m Outta Love” en werd ze vooral in Europa enorm populair. Ze won met gemak de finale van the Cut op MTV, zeg maar de voorloper van American Idols, en bouwde ze rond de eeuwwisseling een grote schare fans op.

Dat Anastacia nog steeds heel veel fans heeft, bewijst wel de bomvolle Oosterpoort die op het randje van uitverkocht staat. Dertigers en veertigers die geduldig en gemoedelijk staan te wachten wat er komen gaat. En zo te horen aan alle dialecten, niet alleen uit het noorden. Vooraan staan veel Engelstalige fans, jonge meisjes die de beginperiode van Anastacia misschien amper hebben meegemaakt.

Een groot (half doorzichtig) doek hangt voor het podium zodat niemand kan zien wat zich achter dat podium afspeelt. Voor het doek staat een piano waar Lauren Ray haar support-act mag uitvoeren. Een Singer songwriter die met haar warm stemgeluid het publiek probeert op te warmen voor de grote show waar iedereen voor komt …….

Na wat formaliteiten (ik moet een foto-verklaring ondertekenen en de huisregels even doorlezen), kan ik vrij makkelijk met slechts drie andere fotografen tussen de barrier plaatsnemen met de strikte order dat we pas naar het podium mogen lopen zodra Anastacia opkomt. Toch wat verrassend, omdat wij ervan uitgingen dat we ergens achter in de zaal zouden worden neergezet.

Iets later dan gepland begint de show met de mooie intro, gevolgd door één van haar grootste hits in Nederland Left Outside Alone. Het grote podium, voorzien van een stellage met trappen maakt direct indruk en de enorme lichtshow maakt er een groots geheel van. Even ben ik bang dat ze bij de eerste nummers achter op de stellage blijft staan, maar bij het tweede nummer Caught In The Middle, neemt ze toch de trap naar beneden richting podium. Tweede puntje waar ik bang voor ben, viel ook mee; haar bril. Artiesten fotograferen met een donkere bril op, vind ik nergens op lijken. Gelukkig valt dit bij de trendy brillendraagster erg mee.

Het geluid is vol, soms bombastisch en net niet te hard. Live komt het allemaal goed uit en Anastacia maakt gebruik van alle hoeken van het podium, voorzien van twee zangeressen/ danseressen en een danser die haar goed aanvullen met zangpartijen en choreografieën.

Uiteraard worden veel nummers van haar nieuwe album Evolution (sept. 2017) gespeeld, zoals de uptempo nummers Caugh In The Middle, Redlight en Before en het rustige nummer Why waar zij in een mooie jurk midden op het balkon door een super trouper in de spotlight staat.

Eén van de vele hoogtepunten is een funk medley met nummers van Stevie Wonder en Prince waarbij keyboard speelster Holly Petrie even als zangeres de show mag stelen met het mooie gitaarspel van Anders Grahm, terwijl Anastacia van kostuum wisselt. De zaal danst genietend mee op de danspasjes van de dancers. Tijdens de show worden ook andere bandleden even in het zonnetje gezet, zoals bassist Orefo Orakwue en drummer Steve Barney, waarbij het publiek meeklapt op de maat van zijn drumsolo. Maar ook het publiek in de zaal wordt niet vergeten. Zo gaat ze in gesprek met fans vooraan bij het podium, zingt ze “happy birthday” vanwege de verjaardag van haar manager en maakt ze ruim reclame voor haar Anastacia-app tegen haar strijd tegen borstkanker dat zij twee maal heeft overwonnen. Met het gooien van T-shirts in het publiek sluit ze dit gedeelte af met een nummer dat niet op de setlist staat, Sweet Child Of Mine van Guns N’ Roses.

Met het rustige nummer My Everything en de klapper I’m Outta Love als toegift sluit Anastacia een prachtige avond af.