[singlepic id=19834 w=320 h=240 float=left]Vera, aanvang 22.00 uur in een nog bijna lege zaal. Maar als Anne Soldaat begint is de zaal toch nog redelijk vol. Ik schat een man of 100.

Als we het hebben over Anne Soldaat denken we toch direct aan Daryll-Ann en zijn deelname aan de band van Tim Knol. Maar ook solo staat hij zijn mannetje zoals te horen was tijdens Noorderslag in 2010 waar hij met zijn “In Another Life” een gave, indrukwekkende show weggeeft.

Met zijn nieuwe CD “Anne Soldaat”, wederom gemaakt in samenwerking met Jason Falkner, brengt hij muziek die volwassener is, gedurfder maar wel met behoud van zijn bekende geluid.

Anne brengt zijn nummers live enorm goed dat niet alleen te danken is aan zijn eigen gitaarspel (de beste gitarist van Nederland?), maar vooral ook aan de indrukwekkende samenstelling van de band. Met Matthijs van Duijvenbode (Do-the-Undo, Tim Knol) op piano, Bram Hakkens (Kyteman’s Hiphop orkest, Waylon, GEM) op drums, Jeroen Overman (Tim Knol) op bas en Maurits Westerik (GEM) op gitaar/ mondharmonica, staat een band op het podium die een goede live performance weergeeft.

[singlepic id=19830 w=320 h=240 float=right]Veel nummers van zijn nieuwe cd speelt Anne Soldaat niet maar nummer als Maybe, Flingels Shadows en rustige Salted vallen goed, maar het publiek herkent zich toch vooral in zijn oudere nummers als Born to perform en vooral We Love Danger, een lange uitvoering waarin zowel de band als het publiek uit zijn dak gaat en met Mr Randalph als toegift een leuke avond afsluit.

Met zijn melodieuze, harmonische en vooral de eigen herkenbare sound in combinatie met zijn goede gitaarspel laat Anne Soldaat wederom zien dat hij vooral live ijzersterk is.

Positief ook dat de band met zoveel “grootheden” in dienst van elkaar speelt, zoals Anne Soldaat dit zelf doet bij Tim Knol. Misschien heeft dit te maken met het feit dat het Excelsior-label toch ook een soort vriendenclub is waar men elkaars succes gunt?

[nggallery id=1679]