De Pul in Uden doet het opnieuw!

 Na o.a. Death Angel, Exodus, Nevermore en Arch Enemy komt er weer een grote naam in het metal circuit naar Uden dit keer in de vorm van het Canadese Annihilator

Maar laat ik beginnen met het voor programma. Om 20:30 betrad ik de verbouwde zaal (bar verplaatst en extra trap naar het balkon) en hoewel de site van de Pul aangaf dat het om 20:15 showtime zou zijn bleek ik de eerste band Admirion toch gemist te hebben.

Maar gelukkig was ik wel op tijd voor Sworn Amongst, ik was niet bekent met dit Engelse kwartet, en door omstandigheden had ik mijn huiswerk niet gedaan, soms is het trouwens ook wel lekker om eens verrast te worden. Deze jonge honden kunnen er wel wat van, thrash van de bovenste plank. Energiek en speltechnisch dik in orde en zeker de drummer is van grote klasse. Bandje om in de gaten te houden.

Maar eerlijk is eerlijk de band waar vanavond iedereen voor kwam was natuurlijk Annihilator, met gitaar wonder Jeff Waters als grote trekpleister.De  hele set stond dan ook bom vol met flitsende gitaar solo`s en dat is dan ook precies wat het publiek wil zien, dat we daarbij nog eens getrakteerd worden met een Kermis gitaar vol ledlampjes (!) en een wagonlading gekke bekken nemen we dan ook gewoon op de koop toe.

Het verhaal van Annihilator en zangers is bekend en dat Dave Padden nu ook al weer 7 jaar bij de band zit mag dan ook een klein wonder heten. Dit werd dan ook door Jeff benadrukt en het moet gezegt worden Padden is niet de beste zanger ter wereld maar zijn energieke houding en vooral de chemie met Waters is perfect. Mede daardoor vergeef je zijn wat eentonige manier van zingen meteen. Dat wil niet zeggen dat de afwisseling met de gezongen nummers door Jeff niet welkom zijn, al had hij wel wat stem problemen door de airco van de tourbus. Ondanks deze stemproblemen kon hij het niet laten om hier en daar een anekdote te vertellen of grap te maken zoals het verhaal dat de naam “Annihilator” in het buitenland nogal eens een andere betekenis krijgt toebedeeld. En daarbij was “Anal Eater” toch wel het Hoogte-/Dieptepunt.

De setlist zat prima in elkaar en had voor elk wat wils:  “King of The Kill”,  “Clown Parade” , “Phoenix Rising”, “Tricks And Traps”,  “Phantasmagoria” ,  “The Trend”,  Crystal Ann” en natuurlijk publieks lieveling “Alison Hell”, zorgde voor een mooie afsluiter van een geweldige avond.

Anal Eater Forever!