Voor de twintigste keer vindt er dit jaar Appelpop plaats. Dat moet uiteraard groots gevierd worden met grote namen zoals we dan van Appelpop wel gewend zijn. Appelpop is een twee daags gratis festival in Tiel. Dit jaar staan er onder andere Handsome Poets, Golden Earring, Di-rect, Tim Knol, Jacqueline Govaert, Triggerfinger en vele anderen op de line up. De hele line up wordt net zoals voorgaande jaren verdeeld over drie podia: het hoofdpodium in de mega tent, het Brunotti en het Mc Blossom podium welke geheel buiten zijn. Appelpop trekt jaarlijks tien duizenden mensen naar Tiel wat zorgt voor een drukke maar uitermate gezellige ambiance waar jong en oud kan genieten van de muziek, een hapje en een drankje en uiteraard ook wat snuisterijen.

Vrijdag is, in vergelijking met vorig jaar, de stad Tiel niet autoluw dus geen geklooi met de pendelbussen wat vorig jaar niet zo soepeltjes verliep. Lekker dichtbij de auto een plekje gegeven terwijl op de achtergrond Handsome Poets in de mega tent al aan het spelen zijn. Zo te horen geniet het publiek want het applaus en het meezingen van de die hard fans kan je goed horen. Na wat tassencontrole ff snel een bak koffie scoren om verder te genieten van Handsome Poets. Al snel klinkt het laatste liedje “Dance the war is over” door de tent en is er geen tijd meer voor een toegift.

Het publiek wat al in grote aantallen aanwezig is begeeft zich naar het Brunotti podium waar Tim Knol het stokje overneemt. Tijdens de signeersessie van Handsome Poets is er voor het Brunotti podium een grote groep fans aanwezig en zingen elk liedje van Tim Knol mee. Buiten de grote groep fans om zie je de overige bezoekers hoofd knikkend met een pilsje in de hand kijken. De set begint een beetje loom maar veranderd naar het einde toe in een aangename rockende set. Af en toe wordt er meegedanst en om response van het publiek hoeft maar weinig gevraagd te worden.

Na een uur spelen is het tijd voor Golden Earring om er een lap op te geven en zetten een dijk van een set neer. Er wordt veel tijd gegeven aan de nodige drum en gitaar solo’s en het publiek smult ervan. De heren bewijzen nogmaals dat ze na, jawel, 46 jaar het nog steeds in zich hebben. Ze trakteren alle toeschouwers op waar ze voor gekomen zijn: ronkende rock and roll! Alle bekende en minder bekende nummers passeren de revue en worden luidkeels mee geblèrd.

Time flies en alweer een set van een uur is voorbij en is het tijd voor Go Back To The Zoo.Vorig jaar stonden zij nog op het hoofdpodium maar dit jaar staan ze op het Brunotti Podium. Neemt de populariteit van deze band af? Mijn twijfels worden weggenomen en zij zetten een fijne set neer. Ook hier staan de nodige fans te genieten van hun helden. Na de set van Go Back To The Zoo wordt er nog een kleine vuurwerkshow gegeven om het twintig jarig bestaan van Appelpop te vieren.

Di-rect is de afsluiter van deze avond en weet de mega tent uit zijn voegen te laten barsten. Luid zingen duizenden bezoekers de nummers van Di-Rect mee en genieten zichtbaar van de set.

Zaterdag is de stad Tiel wel autoluw omdat ook het jaarlijkse fruitcorso in de stad plaats vind. Aan de overkant van de Waal is er een veerpontje wat letterlijk op Appelpop stopt. Heerlijk om hier gebruik van te kunnen maken en de veerdiensten zijn dan ook erg goed geregeld. Je hoeft niet lang te wachten en er passen heel wat meer mensen op het veerpontje dan in een bus. Op de achtergrond hoor ik The Opposites op het hoofdpodium dreunen en tegen de tijd dat ik aan wal stap is hun set voorbij.

De menigte uit de mega tent verplaatst zich naar buiten om van Delain te genieten.
Erg nieuws gierig ben ik naar de zang capaciteiten van Charlotte. Een aantal jaartjes geleden mocht ik al genieten van Delain toen ze nog maar net bestonden. Toen kon er nog heel wat verbeterd worden en was dan ook blij verrast met de sound die zij nu neerzetten. De band kon nog net een gaatje vinden in hun drukke opname schema om speciaal voor Appelpop vanuit Stockholm terug te komen om hier te spelen. Nieuwe gitarist Timo is een aangenaam nieuw bandlid wat het publiek weet te entertainen en die bovenal ook nog eens weet wat gitaar spelen is. Knallen als een malle is wat de band doet. De temperatuur is inmiddels drukkend warm te noemen en heeft dit misschien zijn kleine terugslag op de band? Een kleine misspraak van Charlotte doet me even achter de oren krabben “dank je wel Graspop!” met een knalgroene mega appel waar je als artiest vanop het podium op uit kijkt?! Het is je vergeven Charlotte want het enthousiasme op het podium spat er vanaf.

Na Delain neemt Jacqueline Govaert de fakkel over op het hoofdpodium. De megatent is behoorlijk gevuld al zo vroeg in de middag met allemaal mensen die een toontje van Jacqueline mee komen pikken. Nog steeds ben ik onder de indruk hoe deze dame een geheel andere sound neerzet dan wat ze met Krezip deed. Het jonge meisje is nu echt een vrouw en weet de jaren ervaring goed over te brengen op het publiek.

Voor het einde van de set begeef ik me naar het Mc Blossom podium om de set te bekijken van Nymeria. De duidelijke zwarte geklede massa wijst erop dat dit metal moet gaan worden. Gelijk bij het eerste nummer weet de band een eerste circle pit los te peuteren die gedurende de set steeds groter word. Druk wordt er geheadbangd voor bij het podium en de echte metal heads genieten met volle teugen. Hier en daar duikt er een prei (jawel die groene groente) op in de pit en een paar bezoekers gehuld in een badjas. Een badjas met deze temperatuur?! Komisch was het wel en dat is nu juist wat Appelpop leuk maakt. Niets moet alles kan.

Na de beukende set van Nymeria loop ik langs de vele kraampjes die er te vinden zijn en prik ik even een frietje weg om mij daarna naar het hoofdpodium te begeven voor Triggerfinger. De heren dragen aan nummer op aan de knalrode schoenen van Jacqueline en laten de set zoals we dat van Triggerfinger gewend zijn voorbij vliegen. Puur genieten van vuige rock overgoten met blues. Hier en daar staan de die hard rockers dan ook mee te air gitaren en de teksten worden ook meegezongen. Ook nu mag een drum solo van Mario niet ontbreken en het publiek geniet met volle teugen van de voorbij razende set.

Bij het MC Blossom podium genieten in het gras heel wat mensen onder het genot van een drankje met op de achtergrond de voorbij komende hits van Krystl. Het lijkt ook wel of werkelijk iedereen geniet van die ene mooie zomerdag die ons nog gegund word. Inmiddels is het zo druk geworden op de Waal kade dat je echt over de koppen kunt lopen.

Vanaf een afstandje pik ik nog een paar nummers mee van De Staat. Dit was mijn eerste kennismaking met deze band. De sound die de band neerzet heeft heel wat weg van de White Stripes maar dan met een twist. Heel erg basic maar wel lekker om op de dansen. Bij het laatste nummer wordt er gebruikt gemaakt van een autotoeter en stel ik me met een twijfelachtig gezicht de vraag “Why?” Ik kon me maar één antwoord bedenken en dat is “gewoon omdat het kan” Of het werkt? Absoluut, het publiek geniet en smult van De Staat.

In de mega tent is het nu echt hutje mutje gevuld met mensen. Net bij de merch stand is nog een gaatje te vinden waar ik nog net hier en daar een glimp op kan vangen van Kane die hier hun set afvuren op het publiek. Alle hits worden goed ontvangen bij het publiek en deze reageert uitzinnig. Af en toe wordt er een nummer opgedragen aan het publiek.

Voor Kane de laatste tonen ten gehore brengt verplaatst het publiek zich naar buiten om daar een plekje te bemachtigen om van De Wolff te genieten. Ook deze band mocht ik een paar jaar geleden al zien en horen en ik was stomverbaasd hoe groot deze band al geworden is. De jonge jongetjes zijn echte mannen die genieten van hun muziek en die weten wat entertainen is. Leadman Pablo laat weten dat er van alles mis was gegaan en dat het weinig had gescheeld of hij kon niet op Appelpop aanwezig zijn. Gemiste vluchten zijn nooit leuk en uitermate vermoeiend. Maar hij beloofde dat hij alles zou geven wat hij nog in zich had en dat doet hij dan ook. En hoe? De moddervette psychedelische sound blaast over de Waalkade. Deze mannen zullen het naar mijn inziens nog ver schoppen.

Als laatste pik ik nog een nummer mee van Caro Emerald. In de tent is geen ruimte meer en het geluid is vanaf een afstandje nauwelijks nog te horen. Helaas want de show die Caro weet neer te zetten is er vaak één van hoge kwaliteit.

The Baseballs heb ik helaas moeten laten voor wat het was maar ik weet het zeker. Volgend jaar ben ik zeker weer bij Appelpop en kan ik met een gerust hart zeggen dat dit echt wel het festival is waar je op zijn minst een keer geweest moet zijn.