Het uit Noorwegen afkomstige Aspera is een nieuwe band in het melodieuze prog rock wereldje. En afgaande op hun debuutalbum Ripples kunnen we met recht spreken van een aanwinst. Aspera is niet alleen een nieuwe band maar ook een zeer jonge band. De gemiddelde leeftijd is amper 20 jaar! Aan de sound is het echter niet te horen want de band klinkt zeer volwassen en lijkt nu al een eigen geluid te hebben.

Natuurlijk zijn er veel invloeden te horen van andere bands uit het genre (o.a. Dream Theater, Threshold) maar al die invloeden zijn keurig samen gekneed tot een mooi geheel waarin ook de eigen inbreng van de band prima tot uiting komt. Tevens zit er veel afwisseling in de songs. Het ene moment zijn ze melodieus en catchy en daarna weer heavy en aggressief. In dit genre is het altijd moeilijk om de luisteraar van begin tot eind te kunnen boeien maar de “jochies” van Aspera zijn daar goed in geslaagd.

Het album begint al direct met een van de hoogtepunten in de vorm van het titelnummer. Vooral het refrein is van kippevel niveau. Maar ook Do I dare?, Between black & white (met ruim 8 minuten het langste nummer), Traces inside (geweldige gitaarsolo) en afsluiter The purpose zijn stuk voor stuk klasse nummers. Maar eigenlijk doe ik de andere songs daarmee tekort want er staat geen slecht nummer op Ripples.

Een sterk punt van Aspera is de eenheid als band. Er is geen sprake van egotripperij in de vorm van lange gitaarsolo’s of allerlei technische hoogstandjes. De songs staan centraal op dit album en daarin zijn ze prima geslaagd. Het is te hopen dat het niet bij dit album blijft want Aspera is een band met potentie waar we in de toekomst nog veel plezier aan kunnen beleven. Een uitstekend debuut!