Nu de dagen weer korter en kouder zijn, voelen we allemaal de behoefte om dichter tot elkaar te komen. En daar hoort een soundtrack bij en dan het liefst van die intieme muziek met een vleugje melancholie. Om van het woord een daad te maken presenteren PopEi en TAC de eerste twee vrijdagavonden van december ‘Uit en Thuis’.

Aldus de aankondiging op de website van PopEi. Eindhoven ziet er nog steeds wit uit van de sneeuw en de thermometer wijst op deze koude vrijdagavond nog steeds enkele graden onder nul aan. Ondanks deze weersomstandigheden hebben toch een groot aantal mensen de moeite genomen om naar PopEi te komen.

[singlepic id=7452 w=320 h=240 float=left]Aftrap wordt gegeven door Floor Hofman. Met een begeleidingsband, slechts bestaande uit 2 personen zit ze op het podium in een behoorlijk gevulde concertzaal. Worden er voor aanvang nog wat gesprekken gevoerd, deze verstommen zodra het eerste nummer ingezet wordt. Het volume wordt bewust laag gehouden, en met haar zuivere stem en rustige muziek weet ze de aandacht naar zich toe te trekken en vast te houden. De set duurt ongeveer een half uur, waarin ze met haar jazzy stem eigen werk en een enkele cover vertolkt. In de entourage die gecreeerd wordt, ontbreken eigenlijk alleen nog wat kaarsjes, verspreid opgesteld door de zaal…

Als de zaal omgebouwd wordt voor het 2e optreden, staat intussen Olivier zijn set te spelen in het restaurant. Gewapend met alleen een microfoon en gitaar grijpt deze uit de band Dodger afkomstige muzikant terug naar de essentie. Pure muziek met een vleugje John Lennon en Morrisey is het resultaat. Een een hoekje van het restaurant is er natuurlijk niet sprake van een echt podium, en hoewel “een muzikant met een gitaar die in een hoekje staat te spelen” wellicht de indruk zou kunnen wekken voor wat achtergrondmuziek te zorgen, was dat hier absoluut niet het geval. Ook hier geen gesprekken van de bezoekers die aan de bar hingen, maar aandacht voor de muziek.

[singlepic id=7471 w=320 h=240 float=right]Afsluiter voor deze avond is de band Autumn Sun. Met duidelijke roots in de Folk zijn invloeden van Nick Drake tot Bright Eyes, van Bob Dylan naar Ryan Adams te horen. Contrabas, viool, acoustische gitaar en een uitgeklede percussieset, aangevuld met zang en mondharmonica vormen de ingredienten voor dit verrassende viertal. Ingetogen nummers, vertolkt door Martijn Kuijten en aangevuld met de mooi fragiel klinkende stem van Laury Achten worden aangevuld met meer up-tempo nummers, en gedurende de hele set weet dit viertal het publiek met regelmaat te verassen door de uitvoering van de nummers, welke alles behalve voorspelbaar en mainstream klinken.

Rode draad door de hele avond is een intiem avondje met muziek, en het komt niet vaak voor dat ik meemaak dat het publiek 100% voor de muziek komt: vaak heb ik zelfs het idee dat bands door bezoekers als achtergrondmuziek gezien worden, door een totaal gebrek aan belangstelling ervoor. Vanavond waren deze gesprekken de opvallend afwezigen…

[nggallery id=608]

[nggallery id=609]

[nggallery id=610]