[singlepic id=14307 w=320 h=240 float=left]Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ska is een muzieksoort waar ik eigenlijk heel weinig van af weet. Ook thuis behoort het niet tot mijn meest geluisterde muzieksoorten. Maar wanneer ik de kans krijg om een ska-band live te zien, ga ik hier meestal toch wel op in: mits goed gebracht uiteraard vind ik deze muziek live absoluut een genot om naar te luisteren. De aankondiging van Bang the Skillet maakt nieuwsgierig, en hoewel ik dit optreden eigenlijk niet in mijn agenda had staan, staat een vrije avond een bezoekje aan The Rambler dus niet in de weg. Conclusie: cameratas op de schouder, op de fiets en op weg naar het Stationsplein…

De muziek van Bang the Skillet is er enerzijds geen van extremen, anderzijds is het ook geen pure ska maar een blend van diverse stijlen en stromingen. Wat is er toepasselijker om  hun eigen omschrijving te citeren: “Take a skillet, put in some old school Ska and Rocksteady Music from the 50’s and 60’s, mix it with doo-wop, rhythm ‘n’ blues, latin and balkan-like grooves, and let it cook“. Gevolg is een sound waarin een swingende groove toch wel als een rode draad door de nummers heen loopt.

[singlepic id=14311 w=320 h=240 float=right]Om helemaal de puntjes op de i te zetten wordt de band, die momenteel al uit 7 personen bestaat na een paar nummers aangevuld door niet minder dan 3 zangeressen, die meerstemmig de zang extra mogen ondersteunen. Opvallend is het gemak waarmee deze 10 mensen op het podium op elkaar gepakt staan en een swingende set neerzetten. Omdat ze vanavond als enige band geprogrammeerd staan, hebben ze de mogelijkheid om lang van het podium gebruik te maken. Dit doen ze dan ook: gescheiden door een korte adempauze worden er 2 sets gespeeld. Met zo veel mensen en instrumenten op het podium is het niet moeilijk om voor afwisseling in de nummers te zorgen, en dit komt dan ook als een sterk punt van de band over: het punt van verveling “omdat ik de sound van de band intussen wel genoeg gehoord heb” blijft aangenaam achterwege.

De waardering voor de band is ook duidelijk aan het publiek af te lezen. Zeker tijdens de 2e set, als het aantal bezoekers nog wat toegenomen is en er zich een gezellige sfeer voor het podium vormt: steeds meer mensen hebben moeite om stil te blijven staan. Het aanhoudend geroep om een toegift is dan ook volledig op zijn plaats, en welke band geeft hier geen gehoor aan? Eindconclusie: ook vanavond was weer een aangename verassing van een voor mij tot nu toe onbekende band.

[nggallery id=1188]