In Lieshout staat het laatste weekend van augustus in het teken van Bavaria Open Air. Het popfestival, dat dit jaar haar eerste editie beleeft, vindt plaats op het festivalterrein bij de Bavaria-brouwerij. Het wordt georganiseerd door Marc Meeuwis, de broer van Guus Meeuwis, en Mark van Horik, o.a. tourmanager van Guus Meeuwis, die beschikt over ruime ervaring in het organiseren van evenementen. Die ervaring vind je terug in de inrichting en verzorging van het terrein, dat beschikt over een geweldig mooi podium met aan weerskanten een scherm waarop beelden van zowel band als publiek elkaar afwisselen. Met klinkende namen als Bløf, Kane, Acda en de Munnik en Guus Meeuwis heeft de organisatie meteen een line-up die er mag zijn.

Vrijdag
Vrijdagavond zijn er helaas slechts 3000 mensen aanwezig op het festivalterrein, dat ruimte biedt aan 20.000 bezoekers. Terwijl presentatrice Miljuschka de bezoekers vraagt vooral hun vrienden te bellen om ook te komen, gaan de artiesten zelf veel beter om met het tegenvallende aantal bezoekers: Paskal Jakobsen (Bløf) wil alle 20.000 bezoekers horen meezingen en Dinand Woesthoff (Kane) vindt het niet helemaal gevulde veld lekker intiem. De bezoekers lijkt het ook niet te deren: Er zijn voldoende barretjes waar een gevarieerd publiek van jong en oud gezellig samenkomt. De sfeer is gemoedelijk en relaxed.

De openingsact van het festival is de band Boeijend. Terwijl de bezoekers zich langzaam naar het terrein begeven, speelt deze Bossche vriendengroep enthousiast covers en eigen werk.
Na een korte pauze wordt het podium gevuld door de frisse Nederlandse singer/songwriter Bertolf samen met zijn band. Hij speelt zijn singles ‘Another day’, ‘For life’ en ‘Mr. Light’. Bovendien brengt hij zijn succesvolle cover van Madcon’s ‘Beggin’’ ten gehore. Het is nog steeds niet erg druk op het veld, en het publiek is matig enthousiast. Maar het is ook nog vroeg!

Novastar, de enige buitenlandse act van vrijdagavond (uit België), speelt een afwisselende set. Oude bekende nummers zoals ‘Wrong’ en ‘Never back down’ en songs van hun laatste cd ‘Almost Bangor’ wisselen elkaar af. Novastar raakt bij een aantal mensen uit het publiek zelfs een gevoelige snaar met het nummer ‘The best is yet to come’. Rond een uur of negen pakken donkere wolken zich samen boven het festivalterrein van Bavaria Open Air, maar echte regenbuien blijven gelukkig uit!

De Zeeuwse band Bløf speelt, na wat opstartproblemen, een geweldige set. Zanger Paskal Jakobsen heeft de pech dat zijn gitaar niet hoorbaar is. Tijdens de eerste twee nummers worden er wel drie gitaren tevoorschijn getoverd en bewijst Paskal zelfs prachtig luchtgitaar te kunnen spelen! Jammer is dat er vijf minuten pauze ingelast moet worden om een en ander te herstellen, maar daarna zijn ze weer méér dan terug! Energiek en enthousiast! Het publiek zingt de nummers uit volle borst mee. ‘Het regent harder dan ik hebben kan’ wordt zelfs gedeeltelijk aan het publiek overgelaten en een deel van ‘Omarm me’ mag door alle dames gezongen worden. “Omdat ik dat nou eenmaal zo mooi vind klinken,” aldus Paskal. Tja, toch wel een hoog nummer, hè Paskal?! Tijdens ‘Blauwe ruis’ gaat het publiek los, de bekers bier vliegen door de lucht, er wordt gesprongen en uitbundig meegeklapt.

De afsluiter van de eerste avond is de Haagse band Kane. Je wordt al getriggerd door hun speciale remix-intro. Vol spanning wacht het publiek op de opkomst van de bandleden. Als eerste verschijnt er, verrassend genoeg, oud-drummer Martijn Bosmans (verliet Kane in 2007). Hij drumt een strakke set! Uitstraling heeft de band enorm. De nonchalante Dennis, die met peuk in de mond, zijn gitaar bespeelt en dan Dinand, met de looks waar menig vrouw warm voor loopt. Tijdens een groot deel van het concert heeft hij een handdoek met daarop het logo van Bavaria Open Air (BOA) als een boa om zijn nek gedraaid. Hij beweegt zich soepel en zingt vol overgave. Kortom: een geweldig slot van de eerste dag!

Zaterdag

Op zaterdag zijn er zo’n 10.000 bezoekers aanwezig en dat maakt het meteen een stuk gezelliger. Helaas zijn er te weinig eettentjes, waardoor veel bezoekers (delen van) optreden moeten missen terwijl ze naar adem staan te happen in de rij voor de frietkraam. Zelfs de lokale pizzaboer is regelmatig voor de ingang van het terrein gestopt, zo vertelt een bezoeker. De presentatie is vandaag in handen van acteur Frank Lammers, wiens stijl goed past bij het festival. De tweede dag wordt geopend door de winnaar van de Battle of PUL (Pop Uit Laarbeek): Dee Dee York met haar band. Deze leuke achttienjarige zangeres uit Asten schrijft haar eigen nummers en speelt al sinds 2006 met een vaste band. Ze hebben samen al op verschillende podia gestaan, en lijken dan ook geen last te hebben van plankenkoorts. Ondanks dat het nog vroeg in de middag is, wordt het optreden erg gewaardeerd door het publiek.

Terwijl het zonnetje lekker schijnt is het tijd voor de Vlaamse Milow, de tweede internationale act van het festival. Zijn rustige nummers passen goed bij de zomerse sfeer, maar boeien niet echt. Voor hij zijn single ‘You don’t know’ speelt, vertelt hij dat hij dit nummer maarliefst drie keer uitgebracht heeft in Nederland, omdat het steeds maar niet wou doordringen. Gelukkig voor Milow heeft het effect gehad, want menig bezoeker kan meezingen. Toch heeft hij nog meer succes met ‘Ayo technology’, zijn “ode aan hiphop en aan 50 Cent in het bijzonder”.

Presentator Frank Lammers kondigt Het Goede Doel aan als de dinosauriërs van de Nederlandse popmuziek. En daar heeft hij geen ongelijk in! Desalniettemin zetten Henk Westbroek, Henk Temming en de rest van de band een mooie show neer. De muziek is inmiddels enigszins achterhaald, maar de band gaat ervoor en het publiek zingt en fluit vrolijk mee. Vooral Henk Westbroek probeert continu de aandacht te trekken. Hits als ‘België (Is er leven op Pluto?)’, ‘Sinterklaas, wie kent hem niet’ en ‘Vriendschap’ passeren de revue, afgewisseld door wat nieuwer werk.

In tegenstelling tot wat ze de laatste jaren lieten zien in optredens heeft Racoon nu echt weer plezier in het spelen. Gelukkig maar, want het is een leuke band met een eigen sound. Zanger Bart doet weer zijn rare dansjes en trekt grappige gezichten als vanouds, geweldig! Ook het nummer ‘Feel like flying’, wat de band in 2000 Nederlandse bekendheid geeft, wordt weer vol overgave gespeeld. Uiteraard ontbreekt ook de bekende balad ‘Love you more’ niet.

De Twentse schone Ilse DeLange zet ook weer een puike show neer. Het publiek zingt uit volle borst mee met oudere nummers als ‘World of hurt’, maar ook met het nieuwe werk als ‘Puzzle me’. Dat ze altijd vrolijk is, dat ze zo heerlijk ‘gewoon is gebleven’ en dat ze zo’n geweldige stem heeft maakt haar een publiekslieveling. Naast haar eigen nummers speelt ze ook nog een cover van John Hiatt: ‘Have a little faith in me’. Nou Ilse, dat hebben we wel hoor!

Als de heren Thomas Acda en Paul de Munnik nog even op zich laten wachten na de aankondiging, grijpt Frank Lammers zijn kans en zingt het eerste deel van ‘Drie keer vallen’. Gelukkig wordt hij snel afgelost door het Amsterdamse duo. Het publiek heeft er zin in, en alle bekende nummers komen voorbij, o.a. ‘Niet of Nooit geweest’, ‘Ren Lenny ren’ en ‘Laat me slapen’. Een nieuw album is in aantocht, maar tot het zover is worden we zoet gehouden met de nieuwe single ‘Ik blijf jouw leven lang bij mij’.

Met de Limburgse band Rowwen Hèze is feest gegarandeerd, net als een grote hoeveelheid rondvliegende bekers bier. De band heeft er zin in, en het publiek uiteraard ook. De vrolijke noten leuken zelfs het lange wachten bij de eettentjes op, al zullen de mensen in de rij toch erg blij zijn als ze met wat eten achter de kiezen mee kunnen hossen op ‘Limburg’. In een toegift zingt de band naar eigen zeggen de twee woorden die Limburgers en Brabanders met elkaar verbinden: ‘Bestel mar’. Het is de ideale opwarmer voor de afsluiter van het festival.

En die afsluiter is natuurlijk de lokale held Guus Meeuwis, die zelf veertien jaar in Lieshout gewoond heeft. Hij geeft zelfs toe dat de naam van zijn afgelopen tour ‘Uit en Thuis’ eigenlijk verkeerd gekozen is, “want thuis,’ zo zegt hij, “dat is hier”. Hij begint dan ook toepasselijk met het nummer ‘Tranen gelachen’: “Vandaag zie ik m’n vrienden van vroeger, gewoon om te zien of er ergens iets zit van die jongens in ons, die nergens om vroegen, die niet wilden weten wat zwart was of wit”. Veel bezoekers komen echt voor dit optreden, dat is goed te zien aan hun enthousiasme vanaf de eerste tonen van het optreden (al zal die hoeveelheid Bavaria ook meegeholpen hebben). Guus zet als altijd een goede show neer en de sfeer is optimaal. Een kroon op dit mooie nieuwe festival!

Al met al was deze eerste editie van Bavaria Open Air erg succesvol, ondanks het tegenvallende aantal bezoekers op vrijdag en het tekort aan eetkraampjes op zaterdag. Maar we hebben goede hoop dat dat volgend jaar allemaal stukken beter is, wanneer het festival groter opgezet zal worden. Het weer was de organisatie en de bezoekers in elk geval goed gezind: Het regende niet harder dan ik hebben kon, de ‘rain’ viel niet ‘down on me’, maar het regende zonnestralen!

Acda en de Munnik:
[nggallery id=2]

Kane:
[nggallery id=4]

Bertolf:
[nggallery id=5]

Guus Meeuwis:
[nggallery id=3]