Voor de derde keer op rij vindt er dit jaar Bavaria Open Air plaats. Op het terrein van de Bavaria brouwerij is jong en oud welkom om te genieten van muziek en uiteraard een biertje.
Bij aankomst is het terrein nog gesloten en staat er toch al een kleine groep mensen te wachten. Bij het openen van de hekken spurten de eerste die hard fans van, wat achteraf blijkt, Within Temptation naar voren. De eerste bonnen worden gekocht en de eerste biertjes worden al genuttigd. Helaas zorgt een kleine plensbui voor een natte opening van Bavaria Open Air.

[singlepic id=12306 w=320 h=240 float=left]Frank Lammers, de vaste presentator van BOA, opent het festival en spreekt het publiek toe. De eerste band die het spits af mag bijten is Qué Pasa. Deze 7 koppige band speelt een erg vlotte set met meezingers voor iedereen. Het weinige publiek wat aanwezig is geniet duidelijk van deze band en het is dan ook een feestje om naar deze band te mogen kijken.

Aan Tim Knol en zijn vriendjes, zoals Frank het zo mooi omschrijft, de taak om de sfeer er in te houden en zijn kunsten te mogen laten zien. Gelijk bij het betreden van het podium laten de mannen zien dat ze er zin in hebben. Dit enthousiasme wordt dan ook beloond met leuke response vanuit het publiek. Liedjes worden meegezongen, jonge meiden zwijmelen weg.

[singlepic id=12325 w=320 h=240 float=right]Niemand minder dan Kane staan als derde band op het programma van BOA. In tussentijd is het al een flink stuk drukker geworden vooraan bij het podium en is het mij duidelijk dat deze menigte voor Kane gekomen is. Jonge en oudere meiden worden uitzinnig en gooien hun bh de fotopit in. Ook deze mannen genieten van hun succes. Vroeg op de middag weten deze mannen een aardig publiek te trekken op de Bavaria weide. Een kort buitje zorgt ervoor dat de meeste mensen wegduiken onder hun poncho of paraplu om zo hun helden te bewonderen. Maar als eenmaal de zon weer schijnt gaat het publiek vrolijk verder met zingen, dansen, springen en bovenal genieten van Kane.

De volgende artiest die backstage staat te trappelen is Alain Clark. Deze man heb ik al eerder met zijn band mogen bewonderen en zij staan garant voor een feestje waar het dak ervan af gaat. Er wordt gegild, gezwaaid en vooral meegedanst op de songs en soul klanken van Alain.

Het feest is nu in volle gang en het publiek schreeuwt om Di-Rect. Wanneer de band het podium betreedt spat de energie er vanaf. De heren hebben er zin in en het ene up tempo nummer na het andere wordt op het publiek afgevuurd. Uitbundig wordt er dan ook meegedanst en gezongen. Het is wel duidelijk dat deze mannen grote stappen hebben gemaakt om de band te worden die ze nu zijn. Het zijn niet meer de jonge jongetjes maar echt stoere mannen die weten wat muziek maken is.

[singlepic id=12375 w=320 h=240 float=left]Na één minuut stilte te hebben gehouden als medeleven aan de families en vrienden van de slachtoffers die gevallen zijn op Pukkelpop gaat het feest weer verder op volle toeren. BZB staat ook garant voor een feest waar het dak vanaf gaat en dat doen ze dan ook. Het publiek wordt één grote dansende massa. Menig biertje vliegt door het publiek en deze wordt steeds uitzinniger. Hier en daar duikt er een moshpit op wat erop wijst dat het publiek het naar zijn zin heeft. Helemaal leuk wordt het wanneer er gebruik gemaakt wordt van een reuze bal. Als echte durfal klimt Erik in de bal om zo een rondje over het publiek te lopen. Veel te snel gaat de set voorbij en het publiek wil meer, veel meer! Nog één nummer wordt er als toegift gegeven om het nooit meer af te leren.

[singlepic id=12389 w=320 h=240 float=right]Het podium wordt omgebouwd  voor één van de grootste internationale bands van Nederland, Within Temptation. Zij zijn er een korte tijd uit geweest door de zwangerschap van Sharon maar duidelijk is dat de band sterker terug is gekomen. Een paar jaar geleden heb ik WT ook een aantal keer live mogen zien en kan vertellen dat de sound nu veel beter is dan toen. De set laat nummers horen van het nieuwe album “The Unforgiving” met hier en daar wat korte filmpjes erdoor en nummers van de oudere albums. Heerlijk is het om te zien hoe Sharon en haar mannen genieten op het podium van de nodige die hard fans die gekomen zijn. Vooral de eerste rijen in het publiek voor het podium laten zien dat ze de muziek waarderen. Na die aantal rijen wordt het wat rustiger in het publiek en stel ik me de vraag of Within Temptation misschien te specifiek is voor het BOA publiek, het zou zomaar kunnen. Klein puntje wat ik opmerk is dat hier en daar Sharon toch wat adem tekort komt maar dit wordt haar vergeven door het enthousiasme wat zij op het podium uitstraalt. Heerlijk is het om deze band weer terug te zien. Tijd voor een toegift is er niet na een set van maar liefst elf nummers wat het publiek erg jammer vindt.

[singlepic id=12400 w=320 h=240 float=left]Het podium wordt omgebouwd voor de hekkensluiter van deze avond, UB40. Met een kwartier vertraging betreden de heren het podium en trakteren hen op nummer van toen. Ook hier zie je dat de heren genieten op hun overvolle podium. Gretig wordt er gebruik gemaakt van percussie, drums, gitaren, en blaaswerk. Deze heren weten de sfeer goed vast te houden en zijn dan ook de waardige afsluiter voor de zaterdag van BOA.

Zondag begint met droog weer maar daar zal in de loop van de dag verandering in komen. De echte die hards staan inmiddels al te wachten bij de dranghekken om van de tweede BOA dag een feestje te maken. De eerste act die klaar staat om het podium te betreden is Björn van der Doelen met de Energy4all band. Zij vragen aandacht voor kinderen met een stofwisselingsziekte waar tot nu toe [singlepic id=12435 w=320 h=240 float=right]nog geen medicijnen voor zijn. Hier wordt druk onderzoek naar gedaan maar dit kost geld. Bezoekers van BOA kunnen op het terrein geld doneren of een smsje sturen om op die manier te doneren. De set van drie kwartier vliegt zo voorbij en de band heeft er zin in. Ter ondersteuning drumt  Jochem van Gelder twee nummers mee en zingt Frank Lammers ook nog een nummer mee.  Een waar genoegen om hier naar te kijken en te mogen luisteren.

Van Dik Hout mogen het stokje over nemen en gaan in dezelfde sfeer verder dan hun voorgangers. De set voelt wat loom aan wat perfect pas bij de vroege middag van BOA. Het publiek komt langzaam op gang maar laat na een tijdje wel merken dat zij er zin in hebben. Als response op de band zingen zij luidkeels en met de hoofden knikkend de voorbij komende hits mee onder het genot van een biertje.

Als derde band op het programma van vandaag staat Frank Boeijen met zijn band.
Ook hier worden de Nederlands talige liedjes luidkeels meegezongen. In tussentijd hebben meer mensen de weg naar BOA gevonden. Komt het door de stem van Frank of door de band die zijn uiterste best doet om het publiek het naar hun zin te maken.  Frank en zijn compagnons weten er een feestje van te maken en houden duidelijk de aandacht vast van het publiek. Drie kwartier vliegen zo voorbij en voor je er dan erg in hebt is het alweer tijd om plaats te maken voor Jaqueline Govaert en haar begeleidende band.

[singlepic id=12463 w=320 h=240 float=left]Tijdens het opbouwen voor Jacqueline Govaert begint de lucht dreigend grijs te worden en wordt er gevreesd voor regen wat we uiteraard ook krijgen. Een korte maar krachtige plensbui laat de echte Jaqueline fans niet van hun stuk brengen en blijven staan gewapend met  poncho’s en paraplu’s en genieten van de set die hun voorgeschoteld wordt. Heerlijk is het om iets heel anders te zien en te horen dan wat eerder gedaan werd met Krezip. Mij is duidelijk dat deze dame zonder al te veel poespas kan genieten van het performen en laat dit ook duidelijk zien door haar stralende ogen en enthousiasme wat zij geeft op de bühne.

Inmiddels is het al gezellig druk op BOA en staat na een set van een uur Waylon klaar om ons te trakteren op rauwe rock en soul. Als hij on stage komt smelten menig harten van de nodige dames vooraan. Menig opmerking vanuit het publiek hoor ik voorbij komen en de temperatuur op BOA stijgt gelijk met tien graden. Up tempo nummers met wat rustig materiaal wisselen elkaar af, wat het een erg fijne set maakt om naar te kijken en bovenal te luisteren. Waylon weet de aandacht van het publiek te houden en deze gaan helemaal los op de hits die op hen afgevuurd worden.

[singlepic id=12487 w=320 h=240 float=right]Je zou kunnen denken dat het niet beter wordt dan wat er nu gebeurt maar met de tweede vrouwelijke artieste die op het programma staan kan je er vanuit gaan dat het echt nog wel beter kan. Caro Emerald staat garant voor meezingers en weet op een classy manier het publiek te bespelen. Met haar fifties look en sound met een moderne twist laat zij samen met haar band BOA uit zijn voegen barsten. Helaas moeten zij het deze keer doen zonder hun gitarist die op het laatste moment wegens omstandigheden er niet bij kon zijn. Een feestje is het wel al mis ik wel het geluid van de gitaar. Time flies when you are having fun en dat geldt zeer zeker bij deze set. Bij de mededeling dat Caro bij het laatste liedje aangekomen is, zie je menig bezoeker denken: alweer een uur voorbij?! Het publiek heeft de smaak inmiddels goed te pakken en een heleboel liters bier zijn al genuttigd, wat ervoor zorgt dat het er losjes en gemoedelijk aan toe gaat. Precies de sfeer die je wil hebben voor de headliner van vandaag.

Niemand minder dan Guus Meeuwis mag voor het derde jaar op rij het publiek vermaken. Met [singlepic id=12497 w=320 h=240 float=left]nieuwe en oudere nummers staat het publiek mee te hossen, zingen, dansen. Af en toe worden er biertjes door het publiek gegooid of wordt er een traantje weggepinkt bij aangrijpende nummers. Hand in hand wordt er meegedeind en gezongen op de nummers. Er wordt flinke vaart gehouden in de set met weinig geklets tussendoor want Guus is wat we willen horen. Ruim voor de geplande eindtijd is het tijd voor het laatste nummer. Het publiek neemt hier geen genoegen mee en krijgt dan ook nog een toegift van maar liefst een kwartier.
Onder het bier maar met een brede grijs op het gezicht verlaten nu toch de eerste bezoekers het terrein. Voor wie nog meer wil en absoluut nog niet naar huis wil is er nog het Loco Loco Meezingfestijn. Het was een feest van de bovenste plank en met smart kijk ik uit naar de vierde editie van BOA in 2012.

[nggallery id=1016]
[nggallery id=1017]
[nggallery id=1018]
[nggallery id=1019]
[nggallery id=1020]
[nggallery id=1021]
[nggallery id=1022]
[nggallery id=1023]
[nggallery id=1024]
[nggallery id=1025]
[nggallery id=1026]
[nggallery id=1027]
[nggallery id=1028]
[nggallery id=1029]
[nggallery id=1030]
[nggallery id=1031]
[nggallery id=1032]