“Feels like Coming Home”

Dat is wat zanger Bjørn Riis zegt over de Cacaofabriek in Helmond, in de aanloop naar zijn optreden van zaterdag 25 februari 2018 jongstleden. Uiteraard refereert hij aan zijn nieuwe mini album ‘Coming home’, dat twee dagen eerder, op 23 februari is uitgekomen, maar het is ook zijn manier om te zeggen dat de Cacaofabriek, waar hij de afgelopen jaren vaak heeft opgetreden, als een tweede thuis voelt voor hem en de rest van de band. En dat terwijl de mannen niet erg vaak live optreden. Op mijn vraag wat daar de reden voor is, antwoordt de altijd vriendelijke Noor: “Hoe leuk we het ook vinden om concerten te geven, ons eerste thuis zal toch altijd voorgaan.”

Wanneer Bjørn niet op het podium staat, zet hij zijn gitaarkunsten in voor de kinderen op de peuterspeelzaal waar hij werkt. “Dit is voor mij net zo belangrijk als mijn muziekcarrière. Ik zou mijn baan nooit opgeven om fulltime muzikant te worden, maar dat is ook nooit mijn doel geweest. Het zou de lol eraf halen voor mij.” Bjørn en de andere bandleden zijn al vrienden sinds hun schooltijd en willen samen muziek maken zonder de druk te moeten voelen van zoveel mogelijk albums uitbrengen.

Wanneer je de mannen op het podium ziet staan kun je ook duidelijk zien dat het geen showmannen zijn, maar dit is absoluut niet negatief bedoeld. Ze hebben niet veel contact met het publiek tijdens het spelen, maar desondanks kost het ze geen enkele moeite om de emotie en het verhaal van hun muziek over te brengen. Alle bandleden leven in hun eigen wereldje tijdens het optreden, en nemen het publiek hier probleemloos in mee. Hun muziek nodigt uit om je ogen te sluiten en je mee te laten voeren door de prachtige melodieën en de sfeervolle muziek. Vooral de nummers van ‘Coming Home’ zijn zo sfeervol dat ze direct als filmsoundtrack gebruikt zouden kunnen worden.

Alhoewel Bjørns nummers grotendeels instrumentaal zijn, voelt iedereen het verhaal aan dat hij wil overbrengen. Voor Bjørn hebben twee songs extra betekenis gekregen; ‘Colours’, van het eerste album van Airbag en ‘Lullabies in a car crash’, van het tweede gelijknamige soloalbum ’Lullabies In A Car Crash’. “Ik speelde het nummer ‘Colours’ op mijn vaders begrafenis, waardoor het stuk voor mij een diepere betekenis heeft gekregen. En wat het nummer ‘Lullabies in a car crash’ betreft: een fan uit Australië vertelde me ooit dat hij het nummer aan het luisteren was in de auto en dat hij moest uitstappen omdat hij zo emotioneel werd. Zijn vrouw was namelijk gestorven in een auto-ongeluk.”

Dat is dan ook wat de muziek van Bjørn het beste doet: je een verhaal vertellen vol van emotie en begrip. De geweldige, twintig minuten durende toegift die de band gaf in de Cacaofabriek was daar een perfect voorbeeld van: een paar regels tekst, sfeervolle melodieën, en een paar stevige gitaarintermezzo’s, die zo vergeleken kunnen worden met het werk van geweldige gitaristen als David Gilmour en Andrew Latimer.

Kortom: een goede band die al hun emotie in de muziek legt, en waarvan ook duidelijk zichtbaar is dat ze plezier hebben in wat ze doen. Zeker een aanrader dus!

Tekst Eilish Janssen
Foto’s Dave van Hout