Na een wat rustigere fotografie-periode rond de jaarwisseling is het intussen toch tijd om weer eens aan de slag te gaan. Eerste headliner voor dit jaar is Black-Bone. Geen onbekenden: het is intussen de 7e keer dat ik deze band live mag meemaken. Maar vandaag is het een speciaal optreden: de heren presenteren vanavond hun EP in de Altstadt te Eindhoven.

[singlepic id=8105 w=320 h=240 float=left]Als ik rond kwart voor tien in de Altstadt binnenkom, val ik midden in het eerste optreden van de avond: SugarSweet. Deze uit Tilburg afkomstige band bestaat sinds 2008, en weet het publiek te vermaken met een mix van groovy maar ook jazzy rock, aangevuld met aangename vocalen. Helaas is het op dit tijdstip nog niet zo heel druk in de Altstadt, maar de aanwezigen worden toch bedankt voor het zo vroeg op komen draven. Lief, te lief bijna klinken de bedankjes uit de mond van de zanger. In plaats van de show te stelen, ziet het er bijna uit alsof ze blij zijn om te mogen spelen. Jammer, want hoewel ze muzikaal gezien niet in een uniek genre zitten, mag de band zeker gehoord worden. De nummers, aangevuld met lekker klinkende gitaarsolo’s, blijven boeiend tot aan het einde zonder dat er verveling toeslaat. Alleen de show blijft er wat bij achter.

Waar bij de openingsact de show wellicht wat prominenter had gemogen, wordt al snel duidelijk dat deze presentatie bij LA Stryker wel erg dominant is: Michel (op de site ook aangekondigd als lead singer & dancer) zorgt dat hij het middelpunt van belangstelling is. Zijn show balanceert op het randje van excentriek en parodie: er zijn momenten die aan een Mick Jagger doen denken, maar even later lijkt zijn act een “coming out of the closet” bekentenis. Of je nou voor- of tegenstander van zo’n presentatie bent, feit is wel dat de band juist hierdoor blijft boeien om naar te kijken. Maar is dit dan het enige boeiende aan de band? Gelukkig niet, en de act is allesbehalve compensatie voor een gebrek aan muzikaliteit. Hoewel na een tijdje de schoen toch een beetje begint te wringen: het ontbreekt een beetje om de nummers tot aan het einde van het optreden boeiend te houden. Er ontbreken een paar echte uitschieters naar boven toe om echt enthousiast te worden.

[singlepic id=8095 w=320 h=240 float=right]Dan, met flink wat vertraging (maar who cares?) is het de beurt aan Steef (gitaar & zang), Sven (bas & backing vocals) & Jules (drums) oftewel Black-Bone. De Altstadt is intussen lekker gevuld, en de uitnodiging van Steef om lekker naar het podium toe te komen wordt gretig gehoor aan gegeven. Gevolg: de temperatuur vooraan stijgt, en de zanger moet al vrij snel bekennen “kapot te zijn” onder de hete lampen boven hem. Een dalende lijn in de performance? No way, het publiek krijgt waar ze voor gekomen zijn: Rock ’n Roll from Eindhovenrockcity: strakke drums, een vette bas en aangevuld met een partij stevig gitaarwerk.

Het genre is dan wel niet uniek, zeker in Eindhoven, maar het enthousiasme en de drive waarmee deze heren live te werk gaan maakt dat ze er enorm uitspringen. Dit is kenmerkend voor de band, en iets wat mij bijgebleven is sinds mijn eerste ontmoeting met hun, bijna twee jaar geleden. Oud werk passeert de revue, maar ook ontbreken de nummers van de EP niet: “Back off”, “Girls best friend” & “You turn me on”. Toefje slagroom op het optreden is een primeur: “It’s only Rock ’n Roll”. Een nummer wat precies weergeeft waar het vanavond om gaat!

[nggallery id=664]