Begin dit jaar hebben we al aandacht besteed aan het indrukwekkende Swimming Through Dreams. Net voor de zomer(vakantie) ligt er alweer een nieuw album van Black Needle Noise in de schappen van de digitale platenzaak. In de vorige recensie is het muzikale doopceel van het meesterbrein achter dit project, John Fryer, benoemd. Lost In Reflection lijkt in alles op zijn voorganger. Overwegend rustige, dromerige, sfeervolle ambient popnummers waarin meestal een vrouwenstem centraal staat. Regelmatig met bekende namen van het vorige album, zoals Mimi Page (Delerium), Kendra Frost (Kite Base) en Andrea Kerr (Colt). Het schijnbare gemak waarmee John Fryer intieme muziek weet te creëren is imponerend. Door het gebruik van andere zangeressen weet Black Needle Noise de muziek afwisselend te houden. Het geeft elk nummer, ondanks dezelfde ingrediënten, toch een eigen karakter. Op de laatste drie nummers schakelt de band over op andere invloeden. Net als op de voorganger mede door het gebruik van mannenstemmen. De bekendste is die van Bill Leeb (Front Line Assembly en Delerium). Zijn inbreng, en de muziek, op A Shiver Of Want laat het klinken zoals we dat de laatste jaren van FLA gewend zijn. Breathless Speechless laat het met de ingesproken stem van Sivert Hoyem wat donkerder klinken dan de nummers met vrouwenzang. Meest opvallende trendbreuk met het werk van Black Needle Noise is Neon Noir. Dit nummer is een leuke ode aan de elektronische (wave) muziek van de jaren tachtig. Op deze tonen kunnen zelfs de voetjes van de vloer. Lost In Reflections is weer een heerlijke, overtuigende plaat van een man die al zoveel betekend heeft voor de muziekscene.

https://www.facebook.com/BlackNeedleNoise/