Laatste kans heeft eenieder afgelopen zaterdagavond aanwezig in de kleine zaal van de Effenaar gedacht. Laatste kans om mijnheer Sigmond in een dergelijk intieme setting te mogen aanschouwen. Intiem met een fikse korrel zout, want hoewel ik mezelf na afloop lichtelijk aangerand voel (de Effenaar weet zijn zalen te vullen) staat deze zaal nu niet bekend om zijn knusse en met ambiance overgoten uitstraling.

Een fijne avond was het desondanks zonder meer. Niet in de minste plaats dankzij het aanwezige publiek dat zonder enige uitzondering geheel opging in zowel het voor- als hoofdprogramma, exact aanvoelde wanneer het ‘t klapgat diende te houden of actief te participeren en zijn waardering voor de gebrachte deuntjes genotzaam uitte.

[singlepic id=14452 w=320 h=240 float=right]Waar ik bij binnenkomst de verklaring voor een alvorens de aanvang van het voorprogramma volledig gevulde zaal in de gemiddelde leeftijd van het aanwezige publiek, of het feit dat men een aangename staanplaats wilden bemachtigen zocht, evenzo stellig verdween deze aanname na enkele minuten. De jonge getalenteerde Pien Feith weet met ogenschijnlijk gemak ieder aanwezig persoon om haar vingers te winden met haar beweegbare met samples doordrenkte en af en toe dromerige elektro pop.

Geheel tevreden ben ik niet met bovenstaande omschrijving, aangezien de dame in kwestie dankzij het gebruik van een breed scala aan instrumenten en de specifieke opbouw van de nummers live het luisterende lichaam over weet te nemen en met de gebruikte melodieën weet te verroeren, waarbij de –overigens meer dan uitstekende- zang voor de goed luisterende mens niet zozeer de boventoon voert maar het geheel complementeert. Het hoogtepunt werd bewaard voor afsluiter Honestly waarop Pien’s laatste woorden a capella een doodstille zaal weten te vullen en het publiek met open mond weet achter te laten.

[singlepic id=14461 w=320 h=240 float=left]Tijd voor Johannes Sigmond, alias Blaudzun, om deze uitstekend aangevangen avond verdere invulling te geven. Het moge geen geheim meer zijn dat deze singer-songwriter hier meer dan capabel in is. De huidige tour langs de kleinere zalen des lands is straf uitverkocht, enkele poppodia hebben dankzij de grote vraag het concert al verplaatst naar de grote zaal en de onlangs uitgebrachte langspeler is jubelend ontvangen door zowel pers als publiek. Een in theorie schriftelijk af te werken uitwedstrijd.

En dat betreft het ook. Met weinig moeite, maar vol overgave en passie weet Blaudzun met begeleidende band het publiek op een magische reis van muzikaal vernuft te nemen. Perfect op elkaar ingespeeld en met opzichtelijk plezier weten de heren en dame op het podium het publiek in een trance te nemen waar men niet uitkomt. Hetgeen Blaudzun mijns inziens echter in excelleert, vangt aan op het moment dat alle verlichting op slechts een spot na uitgaat en de zo karakteristieke stem in combinatie met akoestische gitaar het kippenvel op uwer arm doet laten reizen.

[nggallery id=1201]

[nggallery id=1202]