Bloodshed Fest 2016 is een feit. De jaarlijkse editie van het festival voor de liefhebbers van een “wat stevigere” sound: grindcore. Hoewel dit laatste een vrij algemene aanduiding is: als je de beschrijvingen van de 35 (!) bands mag geloven hebben we met evenzoveel (sub)genres te maken. Of ik al deze verschillen ga horen? Ik denk het niet…

bloodshed-fest-2016-foto-patrick-051De sfeer is net als voorgaande jaren bijzonder goed te noemen: in het atrium draait de tap op volle toeren, de platenmarkt aan de raamzijde heeft met vele nieuwsgierigen te maken en ook bij de merchandise heeft men geen klagen over aanloop. De hangtafels worden gebruikt voor een babbeltje en een hapje. Waarbij men het reguliere “festival-voer” laat voor wat het is: de keuken bedient de inwendige mens op een bijzonder hoog niveau! Hoewel een glas bier ook equivalent is aan 3 boterhammen, en velen kiezen toch non-stop voor de “sfeerverhogende vloeibare maaltijd”.

Een blik om je heen over het grotendeels mannelijke publiek laat veel baarden, tattoos en shirts met de meest vage (& onleesbare) bandnamen en afbeeldingen zien. Ook het internationale karakter van het festival geeft zich snel bloot: naast Nederlands is Duits, Belgisch, Engels, Scandinavisch en Oost-Europees te horen.
De introverte audiofiel die smullend van een singer/songwriter optreden in een (rookvrije) jazzclub geniet is hier de duidelijke afwezige. Evenals de chique geklede hipster met angst dat iemand op z’n Bommel schoentjes gaat staan of een biertje over z’n Gaastra shirtje gooit…

bloodshed-fest-2016-foto-patrick-117Waar het om gaat is muziek. Niet minder dan 35 bands treden verspreid over 2 dagen non-stop op. Het einde van het ene optreden kenmerkt het begin van het volgende, en petje af voor de organisatie die zorgt dat er geen minuut vertraging optreedt. De grote namen staat uiteraard in de grote zaal. Die op beide dagen bij aanvang van het festival nog wat leeg overkomt, maar waar de pareltjes van de line-up mogen laten zien wat ze kunnen. Wie de verassingen van het festival wil meemaken moet echter in de basement zijn. Extreme uitspattingen op het podium in een klein zaaltje waar de band letterlijk face-to-face met het publiek staat zorgen voor flinke mosh-pits en een ranzige sfeer van bier en zweet. Het wordt steeds meer duidelijk dat bier een negatieve invloed heeft op coordinatie- en evenwichtsvermogen, en de slachtoffers van de intense publieksparticipatie hebben naarmate de dag vordert steeds meer externe steun nodig. En as usual staat de security er aan de zijkant gemoedelijk lachend bij: want hoe agressief het festival en de bezoekers op niet ingewijden overkomt, zo gemoedelijk is het als je er middenin zit….

Wie hier verwacht een uitgebreide analyse van de individuele bands te kunnen lezen die komt bedrogen uit. Want ik maak hier een flinke stap buiten m’n eigen comfort zone voor wat betreft mijn muzikale voorkeur. Net als andere jaren ga ik ook weer zonder CD’s of vinyl naar huis. Want dit genre is iets wat ik thuis niet op ga zetten. Maar live is een ander verhaal. Extreme muziek gebracht in een energiek optreden voor een uitbundige zaal. Als dit aanwezig is, dan maakt het genre mij niet veel meer uit. En als dit in twee dagen tijd zich ook nog enkele tientallen keren voordoet, dan sta ik er graag tussen. Wie er niet bij was en en een indruk wil krijgen: gelukkig hebben we de foto’s nog…

Line-up basement vrijdag:
Days of desolation – Backslider – Throw me in the crater – Nuclear devastation – Criminal mind – Chiens – Homewrecker – Link – Soulorip

Line-up mainstage vrijdag:
Prisoner 369 – Triac – The afternoon gentlemen – Grime – Fistula – Weekend nacho’s – Siege

Line-up basement zaterdag:
Captain caveman – Maresvin – Phantom corporation – Headcleaner – Wojczech – Bitterness exhumed – Dirty protest – Mindflair – Boycot – Eastwood

Line-up mainstage zaterdag:
Venom prison – Kommando – Okkultokrati – Joe buck yourself – Maligant Tumour – Trap them – Victims – Atari teenage riot – Bong ra