Deze in 2001 opgerichte band Bloody Buccaneers heeft inspiratie voor de bandnaam gevonden in de naam van het in 1991 uitgebrachte  album van de Golden Earring. Zoals wellicht al uit de naam geconcludeerd kan worden: er worden door de heren exclusief nummers van deze band van Haagse bodem gespeeld.

[singlepic id=8920 w=320 h=240 float=left]Voor aanvang worden er 2 A4-tjes met de setlist op het podium neergelegd: set 1 en set 2. De hoeveelheid nummers doen vermoeden dat de heren er zin in hebben en dat de bezoekers een lange avond Earring-nummers tegenmoet kunnen zien. Een teken van herkenning heeft in het begin voor mij even op zich laten wachten: aftrap wordt gegeven met enkele nummers die waarschijnlijk wel bekend zijn bij de die-hard Earring fans, maar niet bij alle mensen, de categorie waartoe ik mezelf ook indeel. Het wordt wel vrij snel duidelijk dat de band erg dicht tegen het originele geluid aanzit, het enige verschil wat mezelf opvalt is dat de stem van de zanger Ron bij tijden net een beetje meer gepolijst klinkt dan de ruwheid waar Barry mee te werk kan gaan, maar de verschillen zijn subtiel.

Naast het heuglijke feit dat de band niet alleen de kaskrakers van de band speelt, mogen ook de nummers in deze categorie niet ontbreken, en voor de pauze zijn het o.a. Bombay, The devil made me do it, Weekend love & Twilight zone die aan bod komen. Na een korte pauze begint de 2e set met een drietal “unplugged” nummers, en wordt uiteindelijk de set afgesloten met Radar Love en When the lady smiles, nummers welke toch wel met recht klassiekers genoemd mogen worden.

Het is me duidelijk geworden waarom deze band kan terugkijken om meer dan 100 optredens in eigen land en een immense populariteit op tribute festivals: ze doen de naam tribute band eer aan!

[nggallery id=728]