De naam Boots Electric lijkt een totaal nieuwe naam in muziekland. Als echter blijkt dat dit een pseudoniem is voor Jesse Hughes gaan er al meer belletjes klinken. Inderdaad de zanger en drijvende kracht achter Eagles of Death Metal heeft een nieuw project. Dat zanger Jesse een multi-talent is hoeft niet meer nader genoemd te worden. Zijn nieuwe project “Boots Electric” laat dan ook horen waartoe hij nog meer in staat is. Wat haalt hij nu weer allemaal uit op het album “Honkey Kong”?

Wie de besnorde man kent van de Eagles of Death Metal verwacht op zijn nieuwe project misschien ook wel de bekende rock zoals we die van zijn band kennen. Wie dan ook klakkeloos het album koopt komt dan ook bedrogen uit. “Honkey Kong” is een album waarop de gitaren gedeeltelijk plaats hebben gemaakt voor electro. Ook de snelheid is wat lager en horen we veel meer dan enkel zanger Jesse Hughes. Wat horen we dan wel?

“Honkey Kong” laat een tiental tracks horen, waarop Boots Electric zich laten leiden door elektronische beats, wat gitaren, synthesizers en toch wel wat drums. De bezetting en sound is toch wat anders dan dat we gewend zijn. Echter is ook dit album doorspekt met een vrolijke kwinkslag en horen we Jesse Hughes zijn stem volop gebruiken. Werd hij eerder al eens vergeleken met Mick Jagger, op Honkey Kong kunnen wederom deze vergelijkingen uit de kast worden gehaald. Op dit album mag hij vocaal veel meer variëren en doet dit ook op volop. Wat misschien wel jammer is dat de nummers toch een hoog “Eagles of Death Metal-gehalte” met zich meedragen. De zanger is moeilijk los te maken van zijn band. Echter is het wel grappig om te horen wat hij allemaal nog meer in zijn mars heeft.

Honkey Kong toont echter toch enkele afwijkende tracks. Zo is er zowaar een popballad ingeslopen. Een mooie “No Ffun” laat een gevoelige Jesse Hughes horen, maar dat is niet de enige keer dat we de zanger van een andere kant leren kennen. Naast een geweldig tekstschrijver schuilt er ook een soulzanger in hem. “Swallowed by the night” nodigt uit tot swingen. Maar er valt nog veel meer te dansen op deze plaat. Doordat de gebruikelijke gitaren plaats hebben gemaakt voor andere instrumenten is er een flinke dosis aan variatie op “Honkey Kong”. Er mag gedanst worden op het vrolijke “Trippy Blob” en is het fijn meedeinen op “Dreams Tonight”. Het album heeft stiekem een vleugje glampop meegekregen en zet een fijne sfeer neer.

Jesse Hughes bewijst onder de naam Boots Electric ook weldegelijk goede muziek te kunnen maken en eigenlijk is het nu alweer uitkijken naar het volgende wat deze man gaat ondernemen. “Honkey Kong” is in ieder geval geslaagd. Misschien nu nog een filmcarrière? De musicals in? Of toch gewoon weer de bühne op met Eagles of Death Metal? De toekomst zal het uitwijzen…….