[singlepic id=17539 w=320 h=240 float=left]In tegenstelling tot de zonnige zaterdag van Bospop begint de zondagochtend van Bospop nat en het is dan ook een troep op het festivalterrein. Er ligt erg veel modder, ondanks dat ze hebben geprobeerd de meeste modder met houtsnippers te bedekken. Dit lijkt veel festivalgangers niet echt uit te maken want het is ook vandaag erg druk op het festival. Op het moment dat de eerste band, Powerslave, begint te spelen is de regen net voorbij.

Jonas & The Massive Attraction steken op het hoofdpodium van wal met het nummer “Addiction” een uptempo rock nummer. De band is nog niet zo bekend in Nederland, maar misschien weten ze vandaag wat fans te winnen. Tijdens het nummer “Big Slice” is de zanger het publiek in gelopen met zijn microfoon om midden tussen de mensen een stukje te zingen. Het is een lekker optreden met wisselingen tussen rock en ballades.  Lees binnenkort hier op Rockportaal.nl het interview met de band.

[singlepic id=17527 w=320 h=240 float=right]Ook vandaag begint de band in de tent al voor de band op het hoofdpodium gestopt is met spelen. Dus na het optreden van Jonas & The Massive Attraction moet iedereen weer snel door naar Dewolff. Met een stevige partij aan stoner/bluesrock zijn vele mensen al snel verkocht door de stijl van deze jonge mannen met nummers als “Don’t You Go Up The Sky” en “Gold and Seaweed”. Ze gebruiken onder andere orgel als extra instrument en spelen erg onsamenhangend. Maar dat is juist hun stijl. Het is eens wat anders dan de bands die op zaterdag op Bospop speelden.

[singlepic id=17550 w=320 h=240 float=left]Op het hoofdpodium staat Patti Smith al voor het publiek klaar. Ze zingt live erg goed en lijkt erg in haar nopjes te zijn op het podium. Het publiek is gevarieerd, sommigen lijken veel van haar te kennen en anderen helemaal niets. De muziek lijkt echter voor iedereen wel dansbaar te zijn. Patti zelf is ook een verschijning. Ze is erg donker gekleed vandaag en heeft een aantal nummers een wollen mutsje gedragen. Een van de weinige nummers die ik zelf herkend  heb was “People have the power”, wat dan ook een erg mooi nummer is. Het publiek is erg positief over het optreden van Patti Smith.

Na Patti Smith staat Kenny Wayne Shepherd al op het podium. Een blues artiest die best veel covers speelt van Jimmy Hendrix. Dit is dan ook een van de weinige echte blues artiesten op de voorheen altijd “Blues Zondag” van Bospop. Ze zijn op het podium erg sterk met hun gitaarwerk en zijn daarom ook echt de moeite waard om naar te gaan kijken. Vooral voor de echte bluesliefhebbers! Het idee dat na deze band een van de grootste namen van het weekend op het podium zou staan, zorgt er voor dat de tent voor het einde van het optreden al leeg begint te lopen.

[singlepic id=17571 w=320 h=240 float=right]Deze grote naam is namelijk Tom Jones. En wie wil deze 72 jaar oude sex bomb nou niet zien? Hij bijt de spits af met “I’ll Never Fall In Love Again”, en er volgen veel klassiekers. Nummers als “Delilah”, “Burning Hell”, “Kiss” en “It’s Not Unusual” klinken uit de mond van deze oude, maar zeer geliefde man, nog altijd als men had gehoopt. Hij is nog erg goed bij stem voor zijn leeftijd en zijn grijze krulletjes hebben ook zijn charme nog niet verloren. Het hele veld van voor tot achter staat dan ook te swingen als hij start met “Sex Bomb”. Het is een erg leuk optreden waarin hij het publiek nog aan het joelen maakt door tijdens “You Can Leave Your Hat On” zijn jasje uit te trekken. Een ding is zeker, het entertainen is hij niet verleerd.

Vandaag hebben we nog vijf bands te gaan, met de vraag of deze Tom Jones nog zullen gaan overtreffen. Eerst krijgt Adrenaline Mob de kans, een totaal ander type band, ze spelen namelijk heavy metal. Ze bouwen de show goed op want ze beginnen met een paar rustige nummers voor ze de tent op zijn kop gaan zetten. Dit deden ze onder andere met nummers als “Hit The Wall”. Floor Jansen (Revamp, After Forever) zingt mee met het nummer “Come Undone”. Voor de gemiddelde leeftijd is deze band misschien iets te hard, en het is dan ook de eerste metal band van het festival. Ze spelen wel erg goed en brengen wat variatie in het gehele programma.

Om een beetje in de rocksfeer te blijven hangen word Adrenaline Mob opgevolgd door The Cult. Ze spelen ook een van hun bekendste nummers “Here Comes The Rain”, maar ook “Little Devil” en “She Sells Santuary”. Ze hebben ook nog een woordje aan het publiek gericht waarin ze even mee wilde delen dat als je jezelf vermaakt, ze hier met alle plezier een einde aan zouden willen maken.

Omdat ik mijn plezier graag wilde behouden ben ik snel gaan kijken naar het optreden van Opeth. Deze band is net als Adrenaline Mob een stuk harder dan de overige bands op Bospop dit jaar. Ze speelden een aantal jaar geleden ook al op Bospop en waren toen minder geliefd doordat ze veel nummers speelden waarin werd gegrunt. Dit is tijdens dit optreden dan ook een stuk minder aan de orde waardoor het publiek deze band meer lijkt te waarderen. “Heritage” en “The Lines In My Hand” doen het dan ook erg goed bij het publiek. Tegen het einde van het optreden wil de band dan toch nog even laten horen hoe het al gruntend klinkt met het nummer “The Great Conjuration”.

Nog altijd lijkt het publiek hier niet van te houden en verschuift het publiek zich langzaam richting Gavin Degraw. Hij is erg bekend van de radio en heeft stiekem best veel hits gehad. Deze hits heeft speelt hij ook allemaal, waar menig fans erg blij mee zijn. De zang van de fans overstijgt namelijk soms bijna de zang van Gavin zelf. Gavin zoekt via gesprekken tussen de liedjes door, waarmee hij ook de liedjes introduceert, veel contact met het publiek. Het optreden is erg goed en iedereen lijkt tevreden.

We zijn al bijna aangekomen bij het einde van het festival, nog twee optredens te gaan. Waarvan eentje onder de oudere generatie erg geliefd blijkt te zijn: The Waterboys. Het is dan ook erg druk in de tent, vanaf het begin tot het einde van het optreden. De band haalt alles uit de kast om de fans een goed optreden te geven. Onder andere een twaalfsnarige gitaar, een viool en een hele set maskers komen er aan te pas om het optreden spectaculair te maken. “Raggle Taggle Gypsy” doet het ook erg goed bij het publiek. Het hele publiek staat te dansen en staan nog altijd in spanning te wachten tot ze hun grote hit “Hole Of The Moon” spelen. Uiteindelijk geven ze zelfs nog een toegift met het “You In My Arms”.

Het publiek lijkt tevreden gesteld, dus dan maar op naar de laatste act van het festival; Alanis Morissette. Het is erg druk, vrijwel iedereen is komt kijken tijdens het optreden. Ze zingt hierbij alle nummers die van haar worden verwacht, maar grotendeels wordt eigenlijk gezongen door het publiek. Op vele momenten laat Alanis dan ook stiltes vallen om het publiek te kunnen horen zingen, waardoor ze zelf “Ironic” bijna niet aan hoefde te vullen. Ze laat gedurende het hele optreden horen wat ze allemaal met haar stem kan, van hoog tot laag. Het enige jammere is dat gedurende het optreden het begint te regenen. Hierdoor loopt tijdens het optreden het veld al snel leeg, wat niet ten goede komt van het optreden.

Al met al is het een festival met ook dit jaar weer veel goede artiesten, veel modder maar ook veel gezelligheid. De afwisseling tussen de diverse stijlen was goed afgestemd zodat voor vrijwel iedereen wel wat wils te zien was op beide dagen.

[nggallery id=1472]

[nggallery id=1473]

[nggallery id=1474]

[nggallery id=1475]

[nggallery id=1476]

[nggallery id=1477]