14466594877_6dfe2a45c7_oDe zondag van Bospop staat voornamelijk  in het teken van de gitaren. Gelukkig valt er een pak minder regen dan zaterdag. Enkel Triggerfinger moet de weergoden trotseren met hun rauwe rock. Een mooie regenboog is het gevolg.

Vroeg in de middag mag onze eigen gitaargod Ad Vandenberg met zijn Moonkings de tent op stelten zetten. Het is aardig druk. Ondanks dat de band eerder op Paaspop, Fortarock en Graspop stond blijven de mensen benieuwd naar deze nieuwe groep rondom de voormalige gitarist van Whitesnake en Vandenberg. Niet alleen blijkt het debuutalbum van de Moonkings op plaat zeer goed te genieten. Vooral live klinkt het nieuwe materiaal ijzersterk met geweldige vocalen van Jan Hoving. De zanger is eigenlijk boer van beroep maar werd gevraagd door Vandenberg om de Moonkings te voorzien van een stem. Naast het nieuwe materiaal is er ruim tijd voor bekende powerballads Burning Heart en Here I Go Again. Als extraatje brengt de band nog een strakke versie van Free’s All Right Now. Hoe een uurtje voorbij kan vliegen.

14466087579_7e17215a0d_oEen andere gitaargod op deze editie van Bospop is Nuno Bettencourt. Samen met zanger Gary Cherone zijn ze het hart van Extreme. De hardrock band, dat vooral furore maakte begin jaren ’90, sluit hun Europese tour af op het festival in Weert. De tour staat in het teken van het tweede en meest succesvolle album Pornograffitti, bekend vanwege de ballad More than Words. Wie de band kent weet dat Extreme wel wat meer te bieden heeft. In een uurtje brengt het viertal onder leiding van de energieke Gary Cherone heerlijke uitvoeringen van Hole Hearted en Get the Funk Out. De zanger heeft er zin in en zoekt de interactie met het publiek. Naast eigen materiaal zingt hij flarden That’s Allrigt van Elvis en Crazy Little Thing Called Love van grote voorbeeld Queen. Nuno, tegenwoordig bekend als gitarist van Rihanna, mag tijdens het instrumentale Midnight Express laten zien waarom hij misschien wel dé gitaarvirtuoos van de dag is. Als klap op de vuurpijl krijgen we bovendien een fijne versie van Play With Me. Afkomstig van Extreme’s debuut album. Vingervlugge solo’s razen voorbij onder het goedkeurende oog van Vandenberg die langs de zijkant meekijkt. Bettencourt eert dan ook eventjes één van zijn idolen. Uiteraard brengt hij samen met zanger Cherone even een rustpuntje tijdens het fraaie More than Words. Tegenover het podium prijkt ondertussen een mooie regenboog in de lucht. Het publiek geniet. Hopelijk is de reünie van Extreme niet weer van korte duur. Gelukkig zijn er geruchten over nieuw materiaal van de band.

14652594762_929c260c01_oAdje Vandenberg, Nuno Bettencourt, Ruben Block en John Fogerty. Stuk voor stuk geweldige gitaristen maar er is vandaag ook een uitmuntende drummer te vinden op Bospop. Mike Portnoy was één van de oprichters van Dream Theatre, nam plaats achter de drumkit bij Avenged Sevenfold na het wegvallen van the Rev en is vandaag de dag te vinden als drummer van the Winery Dogs. ”It’s time to unleash the dogs!”, klinkt het, wanneer de eerste tonen in de tent klinken. Het drietal kan je best omschrijven als een supergroep. Naast Portnoy bestaat de band uit bassist Billy Sheehan (Mr. Big, David Lee Roth) en zanger/ gitarist Ritchie Kotzen (Mr. Big, Poison). Met enkel een titelloos debuutalbum lijkt het trio al aardig wat sterke songs te hebben. De tent is in het begin nog halfvol maar na verloop van tijd stromen meer en meer mensen binnen. Benieuwd naar het ruige geluid. Kotzen weet niet alleen hoe je behendig omgaat met een gitaar maar blijkt ook te beschikken over een fijne strot. Af en toe doet de stem denken aan Chris Cornell en qua looks heeft hij wat weg van de zanger van Soundgarden. Toch hebben the Winery Dogs een eigen geluid dat meer ligt in de buurt van de jaren ’70 hard rock waarin elk lid zijn muzikale ervaring kan uiten. Uiteraard brengen ook zij een ode aan één van hun voorbeelden in de vorm van Jimi Hendrix’ Hey Joe.

14652611752_68ee83e99a_oSnel door naar buiten, waar helaas al enkele regendruppels ons tegemoet komen. Tijd voor Triggerfinger. Met name de zware bassen van Monsieur Paul zorgen dat de wolken nogal door elkaar schudden en de regen aardig losbarst. Toepasselijk voor het nieuwe album dat de titel By Absence of the Sun draagt. ”Jullie zien er mooi uit in al die kleurekes!”, vertelt zanger Ruben Block wanneer hij neerkijkt op een veld vol poncho’s. Met die hese, rauwe stem van hem bedankt hij Bospop nog even als een van de fijnste festivals. Hij draagt een liedje op aan de onlangs overleden drummer van the Ramones en is dankbaar dat hij het podium mag delen met invloedrijke namen als the Paladins, Jimmie Vaughan en John Fogerty. ”Hun muziek zorgt voor een trap onder onze kont!”, vult Ruben aan. Ondertussen bewijzen de Vlamingen dat ze zelf ook heel wat hits op hun conto hebben staan. Die ene cover met de koffiekopjes is niet eens nodig. Nee, vanavond zijn ze vooral gekomen om te rocken. Stevige versies van On My Knees, Is It en Let it Ride doen de regen vergeten. De lichtshow past perfect bij de muzikale uitbarstingen en de seksuele bewegingen van Ruben Block. Zoals altijd netjes in kostuum toont hij de ene na de andere sensuele pose met zijn gitaar. Gelukkig dat de meeste mensen trouwens blijven staan wanneer om negen uur de finale van het WK begint. Gedurende Rock Werchter had de band de pech te moeten spelen tijdens Nederland – Costa Rica. Gelukkig was onze mooie (troost)finale al op zaterdag. Triggerfinger zelf sluit in stijl af en blijft dankbaar naar het publiek dat de regen blijft trotseren.

Toch zoeken ook wij onderdak, in de tent, waar Paul Carrack op het punt staat te beginnen. “Paul wie?” zullen aardig wat mensen denken? Als zanger van Mike & the Mechanics in de jaren ’80 en ’90 heeft de Brit de meeste bekendheid verworven. Maar, de man zat ook in bands als Ace (How Long) en Squeeze (Tempted). Laat het nou net zo zijn dat in het uur dat Paul muzikaal mag vullen vooral de hits van deze bands voorbij komen. Van Mike & the Mechanics krijgen we de vier grootste hits waarvan met name The Living Years en Over My Shoulder voor enkele mooie memorabele momenten zorgen. ”We’re no rock ’n roll but if you want to stay dry, you got to listen to us.”, deelt Carrack plagerig mee. De zeskoppige band, inclusief twee drummers, weet de bekende songs vol leven te gooien. Bovendien krijgt de gitarist een applaus van het publiek wanneer hij even een solootje inzet. Carrack zelft wisselt tussen piano en gitaar. Naast een fraaie cover van Bruce Springsteens’ If I Should Fall Behind brengt hij zijn grootste solo hit Don’t Shed a Tear. De nummers missen misschien de kenmerkende jaren ’80 synth sound maar hebben de tand des tijds prima doorstaan. Een fijn uurtje nostalgie.

14652823325_431976df92_oRond de klok van elf is het tijd voor de frontman van de Creedence Clearwater Revival. John Fogerty, bijna 70, lijkt nog altijd even levendig als vroeger en laat zijn gitaar lekker klinken tijdens klassiekers als Born on the Bayou, Down on the Corner en Bad Moon Rising. Dankzij een straffe band, waar ook John’s zoon bij zit, viert het publiek een mooi feestje. Zonder regen. ”A week after Woodstock, I wrote this song.” verteld Fogerty tijdens de passende inleiding van Who’ll Stop the Rain, één van die andere klassiekers. Eén van mijn hoogtepunten is toch wel het rammelende Lookin’ Out My Back Door. Fijn gecovered door Children of Bodom maar onsterfelijk gemaakt in de film the Big Lebowski. Hoofdpersoon the Dude is dan ook een fan van CCR. Net zoals heel Bospop even fan is van John Fogerty en band. Niet alleen krijgen we een lading Creedence hits. Covers van Smokey Robinsons’ I Heard It Through the Grapevine en Neil Youngs’ Rockin All over the World worden eveneens van stal gehaald en passen prima binnen de set. Afsluiten doet Fogerty met Proud Mary, origineel van Creedence Clearwater Revival maar vooral bekend dankzij Ike en Tina Turner. ”Have You Ever Seen the Rain?”, vraagt Fogerty op een gegeven moment. Regen was er zeker maar wij herinneren vooral de fijne muziek, puike locatie en gezellige mensen. Met gerust kunnen we het een topeditie noemen en denken we al aan 2015 wanneer het 35-jarige jubileum mag gevierd worden!