We zijn net bekomen van het geweld op de laatste cd’s van Machine Head en Lamb Of God, of Caliban gooit I am Nemesis op de markt. Het antwoord op het nummer Nemesis op de laatste Venom cd. De muziek op deze laatste cd van onze oosterburen kenmerkt zich het beste door het Engelse woord ‘brutal’. De hoes zou je kunnen afschrikken, maar de cd is werkelijk de moeite waard van het leren kennen. Met  ontzettend veel energie rammen ze werkelijk de nummers door je trommelvlies. Daarbij regelmatig even afremmend om de melodische zang tot zijn recht te doen laten komen. Niet veel later echter gooien ze voldoende olie op het vuur om meedogenloos verder te gaan. Juist in het nummer Memorial is dit evenwicht tussen ‘clean vocals’ en een loodzware grunt zeer van toepassing, ondertussen ondersteund door de ritmesectie die zich een weg baant door de modder. Zwaar log met melodie. Dat Caliban met I am Nemesis oog blijft houden voor kwaliteit en melodie bewijzen ze door in The Bogeyman een lekker keyboarddeuntje (door Marcel Neumann) mee te laten spelen. Het geeft de nummers en de cd variëteit zonder hun stijl te verloochenen. Up tempo ritmes krijgen we voor onze kiezen in onder andere No Tomorrow en Deadly Dream. Met goed gevoel voor een stevige groove weten ze snelheid en kracht juist te combineren. Het ‘Get Lost. Get the fuck away from me” in Davy Jones lijkt zanger Andreas Dörner werkelijk uit zijn tenen te persen. Is er nog een minder element op deze cd met maar liefst twaalf nummers. Helaas is This Oath niet mijn favoriet. Met dit nummer lijkt Caliban te proberen om toch een ballad neer te zetten op dit schijfje. De ballad is geen meerwaarde voor de cd. Met Modern Warfare sluiten ze de cd echter zeer waardevol af. Mocht je de band tegenkomen tijdens hun Get Infected tour, aarzel dan niet, maar ga het beleven.