De Belgische deathmetalband Carnation bestaat nog niet zo heel lang. Hoewel hun muziek lijkt weggerukt uit de jaren ’80 en ’90 werd de band pas in 2013 opgericht. Het debuutalbum Cemetary Of The Insane, uitgebracht bij het Duitse Final Gate Records, bracht deze band meteen op podia zowat overal in Europa en Japan. Hun set op het Asakusa Deathfest in Tokyo hebben ze als CD gratis meegegeven bij een RockTribune-magazine. En om het af te maken: Pestilence nam deze Belgen zelfs mee voor een tournee in Brazilië in april van dit jaar.

 

Genoeg over de adelbrieven van Carnation, want er is dat tweede album, Chapel Of Abhorrence, dat een review moet krijgen. Voor dit album kunnen de Belgen terecht bij het prestigieuze label Season Of Mist, wat betekent dat al dat harde werk (optreden) toch erkend wordt. De deathmetal volgens het recept van Carnation is vrij eenvoudig; agressieve en brutale deathmetal met veel oog voor details. Geregeld wordt er tijdens het beuken wat tijd en ruimte gelaten voor een knappe, compacte gitaarsolo. Er staan op dit album zowel lange tracks met veel tempowisselingen (The Whisperer, Fathomless Depths, Hellfire) als korte en krachtige salvo’s (titeltrack Chapel Of Abhorrence, Hatred Unleashed, Disciples Of Bloodlust) die je als luisteraar bijna meteen knock-out slaan. Voor elk wat wils dus.

 

Chapel Of Abhorrence is een vat vol energie en technisch-perfecte gitaarpartijen. Inzake variatie had het allemaal nog net iets beter gekund, met name voor de zang en het drummen, maar er zullen vast wel genoeg deathmetalfans zijn die lak hebben aan variatie. Dit is zo oldschool als oldschool-deathmetal vandaag opgediend wordt. Smakelijk!