Casual Silence is een band die in 1993 opgericht is. Drie zangers, allemaal met roots in verschillende muzikale stromingen starten een coverband in het rock genre. Deze periode duurt echter niet lang, en al snel begint de band eigen materiaal te schrijven. De rock blijven ze trouw, maar dan toch wel voornamelijk de symfonische rock en progressive rock.

[singlepic id=9405 w=320 h=240 float=left]Anno 2011 kan deze zesmansformatie op een rijke historie terugkijken: 3 albums, een mini-album, een live DVD en een album wat een “acoustisch uitstapje” van een aantal bandleden is. Na vanavond kan het rijtje uitgebreid worden met een volgende album: het optreden staat in het teken van de CD presentatie van “Vertical Horizon”

Echter is het eventjes geduld hebben: zoals het hoort is ook hier een support act aanwezig om de zaal alvast een beetje in de stemming te krijgen, en de eer is aan Stefan de Roon (ex K-otic, Kaas) om dit te doen. In tegenstelling tot Casual Silense staat hij alleen op het podium, zichzelf begeleidend met slechts een akoestische gitaar. Ook muzikaal gezien is er sprake van een grote tegenstelling: na een zelfverzekerde opkomst waarbij hij lichtjes doet denken aan de shows van Hans Teeuwen, krijgen we een half uurtje muziek waarbij gebruik wordt gemaakt van eigen werk, maar ook covers voor de grote massa (Lady GaGa – Pokerface), voor de liefhebbers (U2 – With or without you) voorbij komen. Zijn muziek & gitaarwerk doen bij vlagen aan het werk van David Gray denken, maar ondanks zijn kwalitatief goed optreden lijkt het toch of de gezellig gevulde zaal voor Casual Silence gekomen is: het lukt hem niet echt om de afstandelijkheid van het publiek te verbreken, wat erg jammer is.

Wanneer Casual Silence het podium betreedt, en de eerste klanken van de intro hoorbaar zijn, loopt het café naast de concertzaal snel leeg, en komt het publiek eindelijk een stuk naar voren toe. Er wordt weinig gepraat, Rob geeft aan dat het publiek wat kan verwachten want ze hebben een lange setlist te gaan. Vrienden en bekenden worden tussen de nummers door begroet, en er hangt toch wel een intiem sfeertje in de zaal, het is duidelijk dat veel kennissen zich onder het publiek bevinden.

[singlepic id=9401 w=320 h=240 float=right]De setlist bestaat uit een gevarieerd geheel van oude en nieuwe nummers, welke in willekeurige volgorde langskomen. Ondanks dat de nieuwe nummers totaal onbekend voor me zijn, creëren ze toch snel een gevoel van herkenning: het is duidelijk dat de band de kenmerkende sound, waardoor het niet direct mogelijk is om gelijk klinkende bands te noemen, ook in het nieuwe werk heeft weten te verweven, zonder daarbij echter in herhaling te vallen door bepaalde “maniertjes” keer op keer toe te passen.

Herkenbare hoogtepunten van de set zijn toch wel een aantal nummers van “Once in a blue moon”: bij nummers als “Foolish Plane”, het kippenvel opwekkende “Moon” en “Facing Reality” is de herkenning vanuit de zaal groot, en de nummers komen ook over alsof de band zich hierbij 200% geeft: ze klinken zoveel dynamischer als ik eerder mee heb mogen maken. Casual Silence laat duidelijk horen een echte live band te zijn!

Na een set van 2 (!) uur is na het 2e nummer van de toegift het moment aangebroken om de mensen te bedanken die de avond mogelijk gemaakt hebben: licht- en geluidstechnici, de mensen die foto- & video materiaal gemaakt hebben, de dame van de merchandise, de manager, allemaal komen ze aan bod. Dan is het tijd om af te sluiten met nog zo’n pareltje van de eerdergenoemde CD: “Lambrusco Evening” is echt het allerlaatste nummer. Een waardig einde van een erg geslaagde avond!

Setlist: intro – the other side – the chance – vertical horizon – lost in life – dress code – now you’re gone – my 5th season – changing lanes – foolish plane – moon – the curtain falls – stand of tears – dangerous disguise – facing reality – shamelessly dressed – lambrusco evening

Met dank aan Toon voor de uitnodiging en een exemplaar van “Vertical Horizon”!

[nggallery id=760]