Terwijl het in Nederland toch echt winter is lijkt het in de W2 in Den Bosch hartje zomer. Niet de temperatuur hebben ze flink omhoog geschroefd, maar de muziek is de oorzaak. Een bezoek van Che Sudaka is eigenlijk altijd een garantie voor een feestje. De mannen zijn bezig met een tour om hun 10-jarig bestaan te vieren. Hierbij slaan de heren Nederland niet over en vandaag zijn de mannen te gast in Den Bosch. Laat de zomer maar komen!

[singlepic id=14439 w=320 h=240 float=left]Che Sudaka maakt feestelijke muziek die veel doet denken aan Manu Chao, maar alvorens het zover is mag Kalio Gayo het bal openen. De Nederlandse band timmert de afgelopen jaren flink aan de weg en speelde op veel festivals. Ook hebben ze nog niet zo gek lang geleden nog in Oss gespeeld om te openen voor Antwerp Ska Gypsy Orchestra. Hun sound is dan ook niet heel onbekend bij Rockportaal. Ook vanavond lijken de tonen weer rechtstreeks uit de Balkan te komen. Ze gebruiken graag traditionele instrumenten zoals violen en een accordeon, waar het sfeertje al snel gecreëerd wordt. Echter ligt hun tempo wat lager dan het hoofdprogramma, waardoor het publiek niet continu opgezweept wordt. Zoals ze zelf al aangeven op hun site doet hun stijl het beste aan als Partyfolk. Kalio Gayo weet wel wat een feestje maken is, maar vanavond lijkt het publiek er, op wat uitzonderingen na, gewoon niet zo’n zin in te hebben. Ze komen echt voor het hoofdprogramma, voor Che Sudaka.

Als dan ook Che Sudaka het podium betreedt klinkt er een luid applaus. Men lijkt de band al flink te kennen en ook al te weten wat ze in petto hebben. Binnen de kortste tijd staat het hele voorste gedeelte op z’n kop en springt vrolijk mee op de klanken van Che Sudaka. Hoewel er van de Spaanstalige teksten waarschijnlijk maar een klein percentage wordt verstaan, het maakt niet vanavond. De taal is vanavond universeel en men gelooft de band woord voor woord. Che Sudaka staat er gekleurd op en elk bandlid lijkt bijna wel een typetje. Hierdoor blijft de aandacht op het podium gericht en de meerdere zangers in de band wisselen vlot elkaar af. Een van de bandleden lijkt een goede rapper te zijn en zijn teksten worden in een rap tempo de zaal in geslingerd. Net zo snel reageert het publiek weer en zo worden de bezoekers en de band een groot geheel. Ze voeden elkaar, ze delen de energie.

[singlepic id=14444 w=320 h=240 float=right]Hoewel de band tien jaar bestaat zou je bijna geen hit van de mannen kunnen opnoemen. Op een gegeven moment roepen de mannen zoiets als “requesta” en dat moet duiden op dat men een verzoek mag indienen. Uit vele plekken in de zaal klinkt de roep om “Sin Papeles”. Deze grootse hit is misschien wel het enige nummer wat echt bekend is. Dit nummer is een heerlijke bewerking van Sting’s “Englishman in New York” en slaat in dit geval op immigratie en illegaliteit. De band roept dan ook voordat ze het nummer spelen in het Nederlands “Geen mens is illegaal”, waarna het feest losbarst. Hiervoor zijn de bezoekers gekomen vanavond. Men wil feest en kunnen meebrullen. Naast het energieke spel van de heren ziet het er ook allemaal heel vermakelijk uit. Che Sudaka is een vrolijke groep mannen die continu met een grote glimlach rondlopen. Ook jutten ze graag het publiek op door ze veel te laten meeklappen en meedeinen, hun missie tot feest moet slagen. En dit lukt ook vanavond. Door het publiek telkens bij de les te houden en een gevarieerde set te spelen blijft de show in tact. Deze show zit bij de mannen allemaal in het hoofd, een setlist gebruiken ze niet.

Aan elk feest komt ook een eind en als de heren terugkeren voor een toegift zwepen ze de goed bezochte zaal nogmaals op. Men wil dat iedereen gaat zitten en op het juiste moment weer opspringt om veelvuldig hun bandnaam te scanderen. Men zal weten dat men Che Sudaka heeft gezien en de naam nog even zal onthouden. De wereldse Zuid-Amerikaanse klanken hebben in ieder geval het zonnetje gebracht in januari. Missie geslaagd!

[nggallery id=1199]

[nggallery id=1200]