Coffin Carnival in 2011 staat synoniem voor de vierde editie van dit psychobilly festival, wat mogelijk gemaakt wordt door een samenwerking tussen the Rambler en de Effenaar: een zestal bands spelen beurteling op een van beide lokaties, en met zo’n 10 minuten pauze tussen de optredens is het dus gemakkelijk om alle bands van begin tot einde te kunnen zien spelen.

[singlepic id=12766 w=320 h=240 float=left]Met een line-up met Mad Sin en Demented Are Go verleden jaar is het even wennen aan de programmering van dit jaar: gevoelsmatig “ontbreekt” er een uitsmijter van eerdergenoemd caliber. Hoewel The Pharaos en The Monsters zeker niet de minste namen zijn, is het misschien het ontbreken van echt grote naamsbekendheid van deze bands wat dit gevoel een beetje bij mij veroorzaakt. Maar goed, ik heb het al eens eerder gezegd: onbekend wil niet zeggen onbemind: dus i.p.v. bekende bands waar ik van weet wat ik er van kan verwachten wordt het voor mij een avondje kennismaken met bands welke ik nog nooit live mee heb mogen maken. Ik ben nieuwsgierig!

Zaterdagavond, 20:00 uur. Het zonnetje schijnt nog volop op deze eerste oktoberdag en de terrassen om de hoek zitten vol. De jonge heren van het uit Belgie afkomstige Sushi Express kijken een beetje tegen een lege zaal aan als ze opkomen. Op hun motivatie heeft dit echter geen enkele invloed, en zonder pardon gaan ze er tegenaan met een uptempo mix welke aangekondigd staat als een versmelting van psychobilly met een dosis punk. Grappig is om te zien dat de band kwa uiterlijk totaal niet afkomstig lijkt uit ‘the scene’, waar vetkuiven en tattoos alom vertegenwoordigd zijn. Dat de heren flink aan de weg aan het timmeren zijn blijkt uit het energieke gehalte van de show, maar gaandeweg wordt ook duidelijk dat ze ook nog een stukje te gaan hebben: de nummers komen niet altijd even strak en met een grote vanzelfsprekendheid over. Maar goed, wat niet is kan uiteraard altijd nog komen…

[singlepic id=12776 w=320 h=240 float=right]Over vanzelfsprekendheid gesproken: dit is duidelijk een kenmerk in het optreden van The Pharaos wat meteen alom vertegenwoordigd is: zelfs na een afwezigheid van zo’n 10 jaar hebben ze niet verleerd om de aandacht voor zich op te eisen: hier staat een eenheid op het podium die als een geolied geheel speelt. Ze worden in thuisland Engeland als een van de grondleggers van de scene gezien, en dat is duidelijk te horen: geen mixen met andere muziekstijlen, geen doorslaande punkinvloeden, maar gewoon lekkere uptempo oldschool psychobilly. Er is intussen ook een flink bezoekersaantal aanwezig, en hoewel nog een beetje aarzelend achterin de kroeg begint de stemming er steeds meer in te komen.

Dead Cat Stimpy is een soloact: gitaar onder de arm, microfoon voor ’t gezicht en een drumsetje bestaande uit basdrum, snaredrum en hi-hat welke met de voeten bediend worden. Een concept wat ik vaker gezien en gehoord heb, en wat eigenlijk 2 uitersten kent: de eentonigheid slaat al na het 2e nummer toe, of de act blijft boeiend tot het einde. In dit geval slaat de weegschaal naar rechts door, waarbij de interactie tussen ‘band’ en podium zeker een belangrijk aandeel speelt. Enthousiaste reacties blijven niet lang uit, en de avond begint nu echt goed op gang te komen.

[singlepic id=12786 w=320 h=240 float=left]Tja, wat moet je nog van Bang Bang Bazooka zeggen? Afkomstig uit Eindhoven heb ik ze al vele keren zien spelen, maar ook nu zorgen ze weer niet voor een optreden in de categorie “ik heb het allemaal wel gehoord”. Ja, er komen ook weer een aantal bekende nummers voorbij die ik al vaak genoeg gehoord heb, maar het optreden hier in The Rambler is weer gewoon een lekker feestje wat staat als een huis. Er vormt zich een flinke pit, alles wordt meegeschreeuwd, en om maar meteen met de deur in huis te vallen: het gaat moeilijk worden voor de komende bands om deze sfeer te toppen!

The Monsters worden eigenlijk als headliner van vanavond gezien, en de show die er aan gaat komen is een exclusieve Benelux show! Dit viertal uit zwitserland speelt met een opmerkelijke muzikale bezetting: waar een drummer normaal gesproken achteraan het podium zit en voor zich uit kijkt, staat er hier een basdrum haaks op het podium, met aan weerszijden een complete drumkit: de ritmesectie wordt gevormd door 2 drummers. Hoewel ik zelf een beetje moeite heb om de muziek als psychobilly te classificeren (het lijkt mij de meest vettige r’n’r die ik ooit gehoord heb), wordt het optreden gretig geconsumeerd. De kleine zaal van de Effenaar is afgezien van het balkon lekker volgestroomd en de stemming die zojuist in The Rambler heerste is nu ook hier volop aanwezig.

[singlepic id=12805 w=320 h=240 float=right]Na het (voor mij in ieder geval) zeer geslaagde optreden van The Monsters is het tijd om nog eenmaal naar the Rambler terug te gaan voor de afsluiter van de avond: V8 Wankers. Ze geven al snel toe dat ze eigenlijk geen psychobilly maken, maar wat maakt het eigenlijk uit? Dit vijftal uit Duistland rockt er flink op los! Helaas heeft een groot aantal bezoekers het voor gezien gehouden: want in vergelijking met Bang Bang Bazooka blijft het een stuk leger in de kroeg. Komt het door het afwijkende genre? Of komt het omdat de headliner zojuist heeft gespeeld? Jammer voor degene die naar huis gegaan zijn, want de band zet een waardige afsluiter neer.

Het is rond 01:00 uur als de DJ van the Rambler het roer overneemt en het nog gezellig naborrelen op het terras in een warme oktoberavond is. Het gevoelsmatig ontbreken van een spectaculaire headliner heeft me totaal onopvallen verlaten, te danken aan een gevarieerde mix van bands, van beginnend tot ‘veteranen’, maar ook door de diversiteit van de muziek. Waarbij zeker The Monsters een flinke indruk achter hebben weten te laten.

[nggallery id=1050]

[nggallery id=1051]

[nggallery id=1052]

[nggallery id=1053]

[nggallery id=1054]

[nggallery id=1055]