Het Franse Darkwave gezelschap Collection D’Arnell-Andréa levert met “Vernes-Monde” haar negende parel af. Veel ingetogener dan het laatste werk, maar ook veel mooier. CDAA leek steeds meer de ’typische’ darkwave kant op te gaan waarin de elektrische gitaar meer en meer de hoofdrol vertolkte. Naast de mooie, eigenzinnige, ietwat breekbare stem van Chloé St Liphard. “Vernes-Monde” blijkt echter een stap terug in de tijd. Er is door het ingetogen karakter veel meer ruimte voor het (neo)klassieke element van deze band; viool en cello. De stem van Chloé floreert op deze rustigere benadering, maar ook de sfeer reikt tot ongekende hoogten. Luister maar eens naar het erg mooie, melancholische ‘Les Champs, Demain’, het sfeervolle ’L’Envol’, het wonderschoon opgebouwde ’Les Sables-Mémoire’ of de breekbare nummers ‘La Beauce, L’Errance’ en ‘Au Chevet Des Faunes’. Hoewel ook nu Frans de voertaal is staan er toch enkele Engelstalige nummers tussen. Zoals het zweverige ‘Dawn Again’, het werkelijk wonderschone ’The Coming Of Believes’ (met briljant, gevoelige samenzang en een ietwat vreemde Engelse uitspraak soms, zoals het woord ’recognize’), het typische CDAA nummer ‘The World We Leave’ en het rustig, mooi opgebouwde ‘The Wan Plain‘. “Vernes-Mondes” hoort met haar ingetogen karakter tot het beste wat CDAA heeft afgeleverd. De aandacht voor details is ongekend en in perfectie uitgewerkt. Hoewel alle nummers een overwegend rustig en vergelijkbaar karakter hebben luistert “Vernes-Monde” als een langzaam ontluikende bloem in de opkomende lente. Bij elke luisterbeurt (b)lijkt deze CD aan kracht, schoonheid en detail te winnen.