Tijdens de vier maanden durende break van de band The Hold Steady besluit frontman Craig Finn dat het tijd is om iets nieuws te proberen. Eerder dat jaar heeft hij enkele nummers geschreven die naar eigen zeggen niet aansluiten bij de sound van de band. Finn besluit de studio in te duiken met als resultaat een soloalbum genaamd Clear Heart Full Eyes.

Zo optimistisch als de albumtitel is, zo donker zijn de nummers. Zoals Finn zelf al zegt, het is ‘business as usual’. Evenals de nummers van The Hold Steady gaan de teksten voornamelijk over verslavingen, religie, depressie en verlossing. Echter is de volumeknop op deze soloplaat wel een stuk lager gezet.

Het is een rustig album waarop Finn, enigszins praatzingend, donkeren verhalen vertelt. Het openingsnummer Appollo Bay evenals Not Much Left of Us laten een andere sound horen dan we van hem gewend zijn. Verder zitten er door heel het album wat pop en western invloeden. Het laatste komt voornamelijk terug in het countryrock klinkende nummer Terrified Eyes.  De sound en de manier van vertellen doen je soms wat denken aan het album New York van Lou Reed.

Ondanks dat de nummers langzamer zijn is Finn over het algemeen redelijk dicht bij het bekende gebleven. Hierdoor heb je soms het idee alsof hij zich inhoudt. Zo mist er in het nummer When No One’s Watching een zekere power op vocaal gebied. Het nummer heeft een veelbelovend intro maar naarmate het nummer vordert wordt het wat vlak. Af en toe lijkt het alsof hij de rocksound van The Hold Steady bewust probeert te vermijden waardoor echte hoogtepunten in de nummers ontbreken.

Toch weet Finn je aandacht vast te houden. De man is een geboren verteller en heeft een mooie manier met woorden. De fans van de groep zullen op tekstueel gebied dan ook niet teleurgesteld worden door deze soloplaat. Nieuwelingen zullen het album waarschijnlijk een paar keer moeten beluisteren eer ze het kunnen waarderen. Al met al is Clear Heart Full Eyes als geheel goed genoeg om je te laten blijven luisteren.