cover darker half never surrenderBehalve progressieve metal komt er meer uit Australië. Darker Half speelt melodic (power)metal en bracht zeven jaar geleden hun debuutalbum Duality uit. De leden zijn geen onbekenden in de metalwereld in Australië. Ze speelden al in het voorprogramma van Nightwish, Paul Di’Anno, Queensrÿche, Accept, Helloween en Sabaton en drummer Dom(inic) Simpson en zanger Steven “Vo” Simpson begeleidden ex-Judas Priest Ripper Owens op zijn tour door Australië en Nieuw-Zeeland.

Met Never Surrender zijn de heren toe aan hun vijfde album met daarop tien nummers. De falsetstem van “Vo” is kenmerkend voor het geluid. Hoewel hij naar mijn mening niet altijd even toonvast is, ligt daar ook wel een zekere charme. Ook het gitaarwerk van Jimmy Lardner lijkt niet altijd even zuiver opgenomen te zijn (Nemesis en Duality). Over het algemeen kunnen we echter stellen dat het gitaarwerk puik in orde is en geheel in dienst staat van de composities. Composities die een duidelijke opbouw kennen (End Of The Line), wat elementen van Iron Maiden meepikken (Nemesis) of wat thrashy-elementen in zich hebben (Blinded By Darkness en  Lost In Space). Drie nummers op het album Never Surrender zijn al eerder uitgebracht en twee daarvan sluiten het album af.
De nadruk ligt op de eerste helft van het album. Nummers als Never Surrender, End Of The Line en  Stranger liggen goed in het gehoor en pakken je meteen bij je lurven. As Darkness Fades wordt gekenmerkt door een stevige basis die opgebouwd is door lekker gitaarwerk en dat prachtig wordt afgesloten met een meer ingetogen inslag.

Never Surrender is voor mij een album dat gemakkelijk wegluistert. Heel bijzonder is het album daarnaast niet. Vooral naar het einde klinkt de muziek soms rommelig. Neemt niet weg dat de eerste helft van het album wel wat potten kan breken bij mij met de hardrock/powermetal die het uitstraalt.