Op 23 september verschijnt het nieuwe album “Scherp de Zeis” van de Amsterdamse band De Dijk. De band is de afgelopen decennia niet meer weg te denken van de Nederlandse podia en vele fans hebben hen in deze periode al omarmd. Niet gek dat dan ook het optreden van deze Amsterdammers in de Groene Engel compleet is uitverkocht. De band stond al eerder in deze zaal om hun kunsten te vertonen. Wordt het dan ook weer een “Het beste van”-optreden of kunnen we, in het kader van de nieuwe cd, iets anders verwachten?

Een uitverkochte zaal van de Groene Engel verwelkomt de band met luid applaus. Om de bezoekers zoveel mogelijk ruimte te bieden is ook de tribune geopend, zodat de liefhebbers die graag het concert zittend willen aanschouwen, hiertoe de mogelijkheid hebben. Op deze manier hebben de mensen op de vloer ook net weer iets meer ruimte om te kunnen bewegen? Of misschien wel om te “Dansen op de vulkaan?”. De band trapt af met “Niet de lijnen, maar de bocht”, wat eigenlijk een vrije rare opener is. Vervolgens maken ze dit meteen goed door er een “Binnen zonder kloppen” achteraan te gooien. Het publiek mag dan ook meteen gaan meezingen.

Het grootse meezingen komt echter snel ten einde, want De Dijk maakt er vanavond een geheel andere show van dan wat we gewend zijn. Binnenkort verschijnt hun nieuwe album “Scherp de Zeis” en hiervan krijgt de Groene Engel een voorproefje, zeg maar gerust een try-out. De voorbode voor het album is de single “Ik Jou en Jij Mij” en deze wordt dan ook al eerste gespeeld. Vervolgens neemt zanger Huub van der Lubbe even het woord. Hij legt uit dat er vanavond veel van het nieuwe album gespeeld zal gaan worden en vraagt het publiek om hiervan geen video-opnames te maken. Af ent toe een foto maken is geen probleem, maar hij geeft aan niet blij te zijn met opnames die op het Internet belanden. In de set die volgt komen dan ook bijzonder veel van de nieuwe nummers voorbij. Voor het publiek is het even wennen en velen laten de nieuwe nummers op zich inwerken. Helaas zijn er ook veel bezoekers die graag de hele avond met elkaar wat te bespreken hebben terwijl de band juist zo hun best doet. Gelukkig is het volume flink omhoog gezet, waardoor de band toch goed te verstaan is.

Het nieuwe materiaal komt live prima uit de verf en de nieuwsgierigheid naar het nieuwe album neemt dan ook toe. De band speelt nagenoeg het hele album, maar tussendoor mag het publiek ook weer meezingen met klassiekers “wat een vrouw” en natuurlijk “Ik kan het niet alleen”. Bij laatstgenoemde hit gaat het publiek behoorlijk uit z’n dak en klapt en zingt vrolijk mee. Er passeren in de reguliere set nog meer grote hits en “Niemand in de Stad” en “Als het Golft” ontbreken ook niet. In de loop der jaren is De Dijk simpelweg een goede liveband geworden. De Haarlemmerdijk Horns blazen inmiddels ook al een aantal jaren mee op de schitterende klanken van de band en ook gitarist JB Meyers is behoorlijk ingeburgerd bij deze band. Zanger van der Lubbe is en blijft de charismatisch leider van de Amsterdamse formatie, maar ook de rest van de band is eigenlijk weinig meer op af te dingen. De cliché een Dijk van een groep gaat gewoon wederom op. Deze kwaliteiten komen vooral samen tijdens het nummer “Onderuit” waarin Pim Kops op toetsen zich prima manifesteert, de saxofoon lekker los mag gaan en ook op gitaar mag er even losgegaan worden. Alle elementen lijken dan ook ineen te passen tijdens dit nummer.

Na anderhalf uur zit echter de normale set erop, maar het publiek wil meer. Natuurlijk is er ook meer en de band keert dan ook na een paar minuten weer terug op het podium om nog een paar nummers te spelen. Binnenkort verschijnt naast het album ook een documentaire over de band. Deze is getiteld “Hou me Vast” en dit gelijknamige nummers komt ook nog voorbij. Vervolgens lijkt nu de show er echt op te zitten, maar het publiek lijkt de hit “Groot Hart” nog te missen. Na veel gejoel, gefluit en geschreeuw zit er nog een toegift in, waarna er uiteindelijk gehoor wordt gegeven. Met “Groot Hart” besluit de band het optreden en heeft er weer twee uur topsport opzitten. 30 jaar in het vak en nog steeds maken de mannen indruk. Stiekem kijken we alweer uit naar de volgende keer!

Foto met dank aan Ruud Welten (www.ruudwelten.com)