De Dijk verloor dit jaar goede vriend Solomon Burke, met wie ze eerder dit jaar het album “Hold on tight” opnamen. Op dit album zijn een aantal nummers van De Dijk in het Engels vertaald en hebben zo een nieuwe jas gekregen. Echter overleed Solomon Burke op Schiphol, een dag voordat de band samen zou gaan optreden. Tijd om er lang bij stil te staan had de band niet, want vele optredens waren al geboekt. Ook vanavond in de Groene Engel te Oss, waar een uitverkochte zaal op hen stond te wachten. Ademt De Dijk op het podium nog een beetje Solomon Burke of heeft de soullegende enkel een plek in hun hart veroverd?

De zaal is er helemaal klaar voor vanavond en als de klanken van intromuziek klinken weet men hoe laat het is. De band start met “Ietsje later” en gaat er meteen vol tegenaan. Aansluitend volgt een “Vroeger laat” en er is geen vuiltje aan de lucht. De Amsterdammers staan bekend om hun goede livereputatie en ook vanavond klinkt alles prima. Het volume in de zaal wordt wat opgeschroefd om het geroezemoes in de zaal te overstemmen. Het publiek blijkt naar de zaal van de Groene Engel gekomen te zijn om met vrienden wat bij te praten onder het genot van wat muziek. De Dijk is echter meer dan wat achtergrondmuziek. De band heeft zich wederom versterkt met wat blazers. De Hot Haarlemmerdijk Horns hebben na jaren trouwe dienst de band verlaten en hiervoor zijn de “Nieuwendijk Horns” in de plaats gekomen. Ook zij functioneren prima in deze geoliede machine.

Vanavond blijkt op de setlist dat Solomon nog steeds in leven is. Ware het niet dat Huub van der Lubbe zich niet aan de Engelse vertalingen waagt, doch komen veel nummers van “Hold on tight” in het Nederlands voorbij. Niet gek, want de band zal in de repetitieruimte deze nummers wel tig keren hebben gerepeteerd. Huub last dan ook even een momentje in om de zanger te noemen en het publiek applaudisseert en meldt dat Solomon Burke jaren geleden ook in de Groene Engel heeft gestaan. Huub van der Lubbe kan het bijna niet geloven. De show gaat verder en de band trakteert het publiek op een flinke liveshow, waarbij klassiekers “Niemand in de stad”, “Wakker in een vreemde wereld” en “Dansen op een vulkaan” niet ontbreken. Opvallend zijn de nieuwe arrangementen die de band heeft uitgedacht. Gitarist JB Meyers laat zijn gitaar met regelmaat scheuren om schitterende solo’s te laten horen. Z|o hebben een aantal nummers een behoorlijk nieuwe jas gekregen en ook voor de blazers zijn er nieuwe partituren gecreëerd.

Na anderhalf uur vertrekt de band van het podium, maar niet voor lang. De band heeft een aantal klassiekers nog niet gespeeld en het publiek wat langzamerhand iets minder is gaan praten en meer gaan meezingen, juicht de band ook toe als ze terugkeren op het podium. In een toegift van een half uur passeert misschien wel het hoogtepunt van de avond. Het nummer “Onderuit” blijkt ook herschreven en als saxofoon en gitaar samen er vol tegenaan gaan kan het bijna niet meer stuk. Het blijft, het is een cliché, een dijk van een band. Het collectief op het podium blijkt nog steeds te kloppen en dat al zoveel jaren lang. Als dan ook op het eind een “Groot hart” nog passeert is de zaal helemaal tevreden en kan men terugkijken op een show van twee uur. De Dijk is anno 2010 nog steeds in vorm en zoals ze zelf zingen: “Als het golft dan golft het goed!”