We moeten er wel even op wachten. Weer eens blijkt dat een TV, in dit geval De Wereld Draait Door, belangrijk genoeg is voor een band om te besluiten via Hilversum naar Den Bosch te rijden en dus iets later aan het concert te beginnen.  Als goedmakertje heeft  de W2 bedacht om een groot scherm op te hangen en daar de televisie-uitzending  live op te projecteren. Ondanks het extra goedmakertje in de vorm van een happy hour lijkt het erop dat het publiek in grote getale heeft bedacht de aflevering van DWDD thuis naast de kerstboom te bekijken.

[singlepic id=14121 w=320 h=240 float=left]Als dan tegen kwart voor negen Black Bottle Riot aftrapt is de zaal nog niet vreselijk vol en dat is niet alleen jammer voor de band, maar zeker ook voor het publiek. Die gaan namelijk iets missen. Black Botle Riot komt uit Nijmegen, net als de hoofd act van vanavond. Black Bottle Riot speelt de blues. Nee dat is niet waar, spelen is een understatement. Ze rocken de blues en blazen je daarbij bijkans omver. De nummers die voorbij komen, komen met name van de CD die heel origineel de naam van de band draagt. Een lekkere energieke show zetten de heren neer waarbij het gitaarspel van Mike Sedee in het bijzonder opvalt.

[singlepic id=14132 w=320 h=240 float=right]Na een niet al te lange ombouw pauze is het dan tijd voor de hoofd act, De Staat. Het publiek is inmiddels ook van de bank gekomen en massaal naar de W2 toe gestroomd. Het concert start in een spooky atmosfeer, als zanger Torre Florim slechts belicht door een rode spot het nummer Serial Killer inzet. Wat volgt is een super strakke show en dat ondanks het veelvuldige geïmproviseer tussen de nummers door. De nummers komen van beide CD’s met de nadruk op de laatste plaat “Machinery”. Natuurlijk ontbreekt ook de recente en voor de tijd van het jaar toepasselijke hit “Let it Snow” niet, een eigentijdse cover waarop toetsenist en percussionist Rocco Bell compleet uit zijn dak gaat. Het laatste nummer dat wij meekrijgen, is Back to the Grind (toegift), waarin eindelijk de enorme machine midden op het podium in gang wordt gezet.

Vooraf had ik mijn twijfels of de muziek wel over zou komen op het podium omdat het op de plaat behoorlijk door geproduceerd klinkt. Inderdaad klonk het anders, rauwer, ongepolijster, maar zeker niet slechter. De muziek, de energie, de lichtshow, alles samen maakt dat dit concert hoge ogen scoort in mijn top concerten van het jaar 2011.

Play list De Staat: Serial Killer; Psycho Disco; My Blind Baby; Tumbling Down; Sleep Tight; Wait For Evolution; I’m A Rat; Keep me Home; Old Macdonald Don’t Have No Farm No More; Sweatshop; Habibi; Let it Snow; Journey; Roosterman; Back to the Grind.

[nggallery id=1171]

[nggallery id=1172]