[singlepic id=19135 w=320 h=240 float=left]Een band die steeds groter aan het worden is in de in Nederland niet bij het grote publiek bekende Industrial Metal scene is Deadcell: sinds de allereerste try-out show in maart 2006 heeft de band een gevestigde naam opgebouwd en kan terugkijken op een flink aantal shows waarin ze zelf headliner waren, maar ook als support van namen als Die Krupps, Hanzel und Gretyl, Gothminister, Moonspell, Punish Yourself, Cruxhshadows, Lacrimas Profundere, Das Ich en ga zo nog maar even door.

Het optreden van vanavond is een thuiswedstrijd voor oprichter en gezicht van de band Marcus Bodine. Rockcafé The Jack op het Stratumseind is de plek waar de band vanavond een extra lange setlist zal verzorgen. Naast ouder en nieuwer werk worden er nl. ook een aantal nummers voor het eerst live voor het publiek gespeeld.

Er wordt besloten om het tijdstip van aanvang een half uurtje naar achteren te schuiven omdat er van een grote opkomst nog niet echt sprake is. Ach, de DJ is goed aan het draaien, en met nog een extra biertje er bij is dit niet echt een straf, en de maartegel blijkt z’n vruchten af te werpen: als het tijd is voor de band om het podium te betreden is de bezettingsgraad zeer gezellig te noemen.

[singlepic id=19139 w=320 h=240 float=right]Het podium waarop de band staat te spelen is allesbehalve riant te noemen: Therion69 zit zelfs een beetje weggestopt in een hoekje achter Marcus, Snowflame en Gaia in. Er liggen een aantal spots op de vloer omhoog gericht, en door deze korte afstand lijkt het bijna alsof de band fluorescerend is: de hele setting heeft een beetje een ‘spooky’ maar ook underground sfeer. De entourage is dus perfect!

De band heeft in de jaren een muzikale verandering doorgemaakt: waar de eerste albums toch gothic industrial waren zijn met name Black Rooster en Heart of the Sun veel meer Industrial Metal. Dat is ook hoe de band zich vanavond profileert: het zijn voornamelijk deze laatste 2 albums die de setlist vertegenwoordigen als we Love like suicide, We are the dead, Torture land, Unchained, The storm, I cry & The frontline voorgeschoteld krijgen. Dan is het tijd voor wat nieuws: 2 nummers die het publiek voor het eerst te horen krijgt: My sacred house en (Been thru hell) live to tell. Met name het eerste is verrassend en laat duidelijk horen dat Deadcell nog altijd de grenzen binnen het genre aan het verkennen is.

Waiting for the day en Endless fire zijn weer goede bekenden bij de aanwezigen, en met deze nummers is er een einde gekomen aan het bovenste gedeelte van de setlist. Want uiteraard kan een ‘encore’ niet ontbreken, en na een korte rustpauze volgt er een greep uit het verleden als War of choice en Lies van het album State of Fear voorbij komen. Met titelnummer Black Rooster is het dan toch echt afgelopen.

Mijn 23e Deadcell ervaring. En gaat het intussen voorspelbaar worden of nog erger: vervelen? Nou, allesbehalve! Tot de volgende keer!

[nggallery id=1609]