[singlepic id=18625 w=320 h=240 float=left]Elk weekend is er wel ergens een Tributeband aan de gang. Een ode brengen aan een favoriete artiest lijkt soms wel groter dan ooit. Op de vele podia in het land laten bands oude tijden herleven. Niet enkel op de podia van de concertzalen, maar ook is het een rage om op de theaterplanken de kunsten te vertonen. De Effenaar in Eindhoven heeft bijna nooit een coverband op het podium staan, maar voor de Def Americans maken ze graag een uitzondering. Al jarenlang viert deze band het overlijden van de legendarische held uit de Verenigde Staten. Ook vanavond zijn er weer veel bijeen gekomen in de grote zaal van de Effenaar om het gedachtegoed van “The Man in Black” te komen aanschouwen. De shows van de Def Americans zijn enorm populair. Het bordje UITVERKOCHT is weer uit de kast gehaald. Wat heeft de band zelf vanavond allemaal uit de kast gehaald?

[singlepic id=18614 w=320 h=240 float=right]De avond wordt geopend door Hans D’Olivat. Deze dichter is al jarenlang de vaste aankondiger op deze Memorial Nights en van zijn dichtkunsten heeft menigeen al eens mogen genieten. Ook vanavond zal hij vast en zeker nog een keer voorbij komen. Nu is het aan hem om de openingsact André van den Boogaart aan te kondigen. De Tilburger wordt aangekondigd als “salonboer” en vervolgens is het aan hem en zijn band om het publiek op te warmen. Normaliter is hij lid van Bradley Circus en zet hij menig publiek op zijn kop, maar ook onder zijn eigen naam lukt het hem vrij aardig. Hij zingt leuke brabantse liedjes en zijn band zorgt voor een prima begeleiding. Helaas is het geluid niet overal even sterk waardoor we de achtergrondzangeres niet overal goed kunnen verstaan. Wel komen de muzikale klanken goed door, maar lijkt het podium van de Effenaar net wat te groot voor deze cowboy. Zijn Nederlandstalige countrynummers is niet de muziek waar het publiek voor is gekomen. Men is gekomen voor de nummers van Cash, en niets anders.

[singlepic id=18634 w=320 h=240 float=left]Als dan ook de Def Americans het podium betreden komt de stemming er meteen in. Veel bezoekers zijn ongetwijfeld op een eerdere editie geweest van de Memorial Night en zijn klaar om mee te zingen. Hier geeft de band graag gehoor aan en veel bekende nummers komen voorbij. Echter is het vanavond toch weer wat anders dan de vorige edities. Zo heeft de band afscheid genomen van Gijs en is hiervoor Berry als waardige vervanger uitgekozen. Een oplettende bezoeker ziet ook dat een aantal leden van de “Carter Family” gewoon in de zaal staat en dus niet op het podium zal stralen vanavond. Wat heeft de band dan wel allemaal in petto? Eigenlijk is het antwoord heel simpel. Heel veel liedjes op de setlist, gewoon heerlijk lang spelen. Er is gekozen om bepaalde bekende nummers te vervangen voor wat onbekender materiaal om zo een betere kijk te geven in de muzikale nalatenschap. Wel zijn de grote schermen weer aanwezig waarop veel oude beelden voorbij komen. Echter valt op hoe subliem de video’s gelijk lopen met de nummers die door de band worden gespeeld. Er zit soms maar een milliseconde verschil tussen wat je hoort en ziet, waardoor je echt het gevoel hebt dat je de grootmeester hoort zingen.

Het is dan ook smullen vanavond van deze lange setlist, die niet meer wordt onderbroken door de eerder genoemde Hans D’Olivat. Geen gedicht meer over de kleur zwart of een andere tekstuele ode aan The Man in Black. De band heeft gekozen om de show een keer wat kleiner te houden, maar natuurlijk niet zonder Kim Carter. Aangezien Johnny Cash veel nummers met haar gezongen heeft kan ook zanger Eelco niet zijn zonder zijn eigen “Kim”. Samen maken ze er ook graag een feestje van en het blijkt dat ook “Kim” goed met de mondharmonica overweg kan. Zo zie je maar dat ook deze band met regelmaat wat nieuws probeert. De avond kent meerdere vernieuwingen. Zo zijn ook de “Highwaymen” niet aanwezig in deze Memorial Night. Er is ook zoveel materiaal om uit te kiezen en ditmaal heeft de band voor een net wat andere opzet gekozen. Wel is er gelukkig kozen om de “American Recordings” niet voorbij te laten schieten. Een schitterende “Deliah”  en “Hurt” komen vorobij. Eventjes is de Effenaar wat stiller en krijgt men kippenvel. Zo krijgt het publiek flink wat variatie voor de kiezen. Stil worden van “Hurt” en ook weer flink meezingen met een “Ring of Fire” en “(Ghost) Riders in the Sky”. Maar ook mindere bekende nummers doen het erg goed. 

Helaas is het publiek vanavond wat aan de tamme kant. Men aanschouwt het hele gebeuren, zingt af en toe wat mee, maar iets meer enthousiasme kan er niet meer vanaf. Het lijkt meer een leuk avondje uit of zelfs een mooie opwarmer voor avond stappen in de Lichtstad. Gelukkig is het vooraan in het publiek wel groots feest en zorgen de echte fans wel voor de nodige sfeer. Het kan ook niet anders met zo’n goede band op het podium. Het klinkt wat cliché, maar graag weer tot de volgende editie!

[nggallery id=1546]

[nggallery id=1547]