[singlepic id=17629 w=320 h=240 float=left]Als je een band voor het eerst live ziet en ze zetten een goed optreden neer, heeft dit een wow-factor die in een volgend optreden niet meer terugkomt. Een optreden kan nog zo goed zijn, dat verpletterende van een eerste live ontmoeting is iets unieks. Toch bevestigen uitzonderingen af en toe de regel…

Toen ik Demented are Go in december 2011 hier in The Rambler heb gezien, wisten ze de hele kroeg binnen een halve minuut op z’n kop te zetten. Tempo zat er goed in, de band was goed op dreef en ’t was een avond om te herinneren.

Vanavond staan ze weer op hetzelfde podium. Het is een donderdagavond, maar de drukte op het terras is verrassend groot. Nog even een peuk, en als de klanken van het eerste nummer door de PA klinken duurt het niet lang voordat iedereen een mooi plekje veroverd heeft. Ook nu geldt dat de band nog geen heel nummer nodig heeft om een flinke pit voor elkaar te krijgen. Wat echter ook al vrij snel doorklinkt: de geluidsman heeft de band stevig onder controle, de contrabas klinkt swingender, de totale sound strakker, en ook de band zet een nog betere performance neer dan een half jaar geleden.

Gevolg is dat ’t bier rijkelijk vloeit, er de nodige blauwe plekken in de pit gecreëerd worden en ’t publiek geen genoeg kan krijgen van deze rockende zombies. De vooraf afgesproken speeltijd wordt ruim overschreden, maar niemand die hier rouwig om kan zijn. Heeft de band vorige keer al een verpletterende show neergezet, vanavond zet het feestje het vorige compleet in de schaduw…

[nggallery id=1482]