Als ik  vertel dat ik naar Prong ga hoor ik veel mensen zeggen “Goh, bestaan die nog?”. Ja, het is wat jaartjes stil geweest sinds de jaren negentig toen ze verschillende alternatieve hits wisten te scoren. Toch timmeren ze alweer sinds 2012 aan de weg. En terwijl intussen PSV speelt zijn er genoeg mensen die metal verkiezen boven voetbal. En ook deze avond zal een winnaar blijken te zijn.

Voorprogramma Dew Scented trekt een opvallende hoeveelheid publiek voor een opwarmertje. Dat komt wellicht omdat na 26 jaar deze thrash metalband er de brui aan geeft, dus dit is 1 van de laatste kansen ze nog te zien. Op zich stelt de sound en de professionaliteit niet teleur. Het klinkt prima en het headbangt zeker wel lekker weg. Toch missen ze dat speciale, dat ondefinieerbare die een goede band boven de massa kan laten uitstijgen. Het is gewoon goed, maar nergens heel verrassend of spannend.

Gitaar, bas en drum. Dat is alles wat Prong nodig heeft om een muur van geluid neer te zetten vol groove. De zaal is lekker vol maar niet uitverkocht en het publiek heeft er zin in. Natuurlijk bestaat het grotendeels uit mensen die de band leerden kennen in de nineties, wat het ongetwijfeld voor veel fans ook een weerzien met oude vrienden maakt. Die sfeer is ook wel te proeven.

Frontman Tommy Victor weet het tempo over het algemeen vrij hoog te houden met hun crossover van thrash en industrial. Zijn praatjes met het publiek zijn redelijk onverstaanbaar maar gek genoeg is het geluid als ze spelen gewoon prima. Wat een heerlijke muziek om op te headbangen en te moshen. Zowel heren als dames gaan volledig uit hun dak, helemaal als Whose Fist Is This Anyway en Snap Your Fingers, zonder twijfel toch hun grootste hit back to back worden gespeeld. Andere hoogtepuntjes zijn Another Worldly Device en Broken Peace. Ik moet zeggen dat ook het nieuwere Divide & Conquer het goed blijkt te doen bij het publiek.

De mannen verlaten slechts even het podium voor ze hun encore brengen met o.a. Forced Into Tolerance.

Zowat tegelijk met de PSV supporter kunnen de fans dan naar huis, minstens zo tevreden als de voetbal liefhebbers.