Hun debuutalbum “Strange Fruits And Undiscovered Plants” was een behoorlijke voltreffer. Binnen een zeer korte tijd wist iedereen wie DeWolff was. Dat zijn toch die jonge mannen uit Limburg met dat Hammondorgel? Dat klopt helemaal! Nu zijn de mannen terug met hun nieuwe plaat “Orchards / Lupine” en natuurlijk hoort een clubtour bij. Zo ook vanavond in de Effenaar. Eindhoven gaat even terug in de tijd naar de jaren ’70, een avond met DeWolff.

[singlepic id=8527 w=320 h=240 float=left]Als supportact King Jack hun eerste klanken laat horen is het nog niet heel druk in de zaal. De Amsterdammers hebben de eer te mogen openen en proberen zo iedereen alvast met wat seventiesrock in de stemming te krijgen. Helaas blijft hun show net wat oppervlakkig waardoor ze niet kunnen imponeren. Het geroezemoes in de zaal lijkt ze dan ook wel te overstemmen. Het is tenslotte vrijdag en velen zullen dit concert als een mooie opener van het weekend zien, om vervolgens nog te gaan stappen. Jammer voor de Amsterdammers die toch wel hun best doen. Het blijkt dan ook vanavond echt om de hoofdact te gaan. Als King Jack bijna aan hun laatste noten toe zijn is de zaal flink gevuld en zou het bordje “Uitverkocht” niet misstaan.

[singlepic id=8543 w=320 h=240 float=right]Rond de klok van negen uur trappen de Limburger af. DeWolff gaat er meteen vol tegenaan en brengt de zaal al snel in stemming van de jaren ’70. De mannen hebben er zin in en hun typische sound maakt zich meester van de Effenaar. De band stond niet veel eerder in de kleine zaal van de Effenaar en dat verkocht in een rap tempo uit. Vandaar dat de mannen nu weer terug zijn en dat ook nog eens met een nieuw album. De show is echter nog maar een paar nummers oud als het Hammondorgel van Robin Piso even dienst lijkt te weigeren. Een spannend moment voor de band, want als het orgel het binnen een korte tijd niet gaat doen zou het vanavond zowaar einde oefening kunnen zijn. Het publiek wordt ondertussen vermaakt met een ingelaste drumsolo en wat gitaarwerk. De technici zijn ondertussen druk aan de gang en na een aantal minuten komt er gelukkig weer geluid uit het Hammond. DeWolff kan hun show herpakken en doet dat vol verve. “Diamond”, het eerste nummer van hun nieuwe plaat wordt ingezet en dit wordt werkelijk schitterend uitgevoerd. Alsof er niets gebeurd is gaat DeWolff verder en dat is klasse. De band uit Limburg heeft vanavond een mooie setlist opgesteld en zowel nummers van hun nieuwe album als het oudere repertoire lopen vloeiend in elkaar over.

Zoals bekend maken de mannen muziek die doet terugdenken aan de jaren ’70, waarin bands zoals Led Zeppelin, Deep Purple en The Doors hoge ogen gooiden. DeWolff zet deze zelfde sfeer neer en weet nummers heerlijk uit te rekken om de trip die gecreëerd wordt des te langer duurt. Op een gegeven ogenblik lijk het dan ook dat The Doors zelf op het podium staan. Zanger Pablo van de Poel draagt teksten voor en de rest van de band vult deze trip naadloos aan. De band heeft in de afgelopen tijd veel ervaring opgedaan en dit is merkbaar op het podium. De show verslapt niet, nummers lopen vloeiend in elkaar over en de kwaliteit is hoogt vanavond. Het publiek in de Effenaar laat dan ook regelmatig van zich horen. Men is dankbaar voor wat er wordt gemaakt. Als de normale setlist wordt afgesloten met een schitterende versie van “The Pistol” is men eigenlijk al voldaan. Echter gaat de band in het toegift nog even helemaal los en spelen ze nog een paar nummers waaronder de hit “Gold and seaweed”, waar het ooit eens mee begon. DeWolff kende even een spannend begin vanavond, herpakte zich en overdonderde alsnog. DeWolff heeft deze klasse, waar houdt dit op?

[nggallery id=694]

[nggallery id=695]