diabulusinmusicadirgeforthearchonsrpDiabulus In Musica komt op achttien november met hun nieuwste en vierde album Dirge For The Archons uit via Napalm Records. Wie Diabulus In Musica de laatste paar jaren gevolgd heeft weet dat de band garant staat voor mystieke, folkloristische, symfonische metal die bol staat van bombastische diepe grunts en loepzuivere zang. Sinds 2010 is deze Spaanse band hard aan het werken aan hun weg naar de top. Met Dirge For The Archons is de stap naar de top weer een beetje dichterbij. Op zaterdag 19 november zal Diabulus In Musica hun cd presentatie geven tijdens de FemME Clubtour in Popei, samen met headliner Serenity. Het album bevat dertien nummers die stuk voor stuk pareltjes genoemd mogen worden. Het album artwork is gemaakt door Heilemania, die ook al voor andere gerenommeerde bands zoals Lindemann, Epica en Kamelot artwork heeft gemaakt. Genoeg om naar uit te kijken dus.

Het album begint met de epische intro Battle Of Atlantis. Je waant je als het ware op een schip op de oceaan. De wind door je haren en je neus in de wind. De koren geven net de diepgang die de intro nodig heeft.
Al snel gaat de intro over op Earthly Illusions. Dit nummer werd in september al naar buiten gebracht als teaser voor het nieuwe album. Het nummer viel toen al erg in de smaak en dat doet het nu nog steeds. Vol gas steekt het nummer van wal. Vlijmscherp gitaarwerk en rollende drums die hoog op tempo liggen worden afgewisseld met iets rustiger werk wat wel bol staat van beukende baslijnen. Zuberoa’s zwangerschap heeft haar zeker geen windeieren gelegd. Haar stem klinkt nog voller dan deze al was. Ook hier werken de koren uitermate goed. Helaas geen grunts van Gorka, maar des te meer ruimte voor retestrakke metal die bol staat van symfonische elementen en bombast. Headbang for your life is hier wel van toepassing. Topper van opener!

Marble Embrace maakt dankbaar gebruik van electro samples en van de diepe grunts van Gorka. Op snelheid neemt dit nummer wat gas terug, maar houd wel de beuk erin. Het nummer stampt vooruit. Het is vooral een mooi nummer wat een zekere droefheid met zich meedraagt. De duistere sfeer wordt neergezet door de koren op de achtergrond die een mooi plekje hebben gekregen. De afwisseling tussen het mannenkoor en vrouwenkoor die als het ware als dialoog tegenover elkaar staan werkt prachtig.

Verder met Invisible. Van dit nummer verscheen deze week de officiële video. Ook dit nummer staat wederom bol van bombast, mooie koren en betoverende zang van Zuberoa. Zuberoa zoekt hier niet de hoge noten op wat het juist een mystiek nummer maakt.

Van Crimson Gale kwam de officiële lyric video al in oktober naar buiten. Gedaan met de rust en weer een tandje wordt er bij gezet. Hier mag Gorka gaan schitteren en uitpakken met zijn duisteren grunts en synths. The lord of the underworld has awoken!

Op haast kermisachtige manier start Ring Around Dark Fairies’ Carousel. Hier mag Zuberoa een wat meer venijnige stem gaan gebruiken. Heerlijk om ook de bitchy kant te leren kennen, om dat vervolgens weer over te horen gaan in loepzuivere hogere noten die ons bedwelmen en meeslepen door het nummer. Ook hier worden de iets meer duistere stukken mooi afgewisseld met iets luchtigere draaimolen deuntjes. Heerlijk!

Verder met A Speck In The Universe. Hier mag Zuberoa niet alleen schitteren met haar stem maar ook met haar dwarsfluit. Het is een mooi, rustig en episch nummer, maar misschien ook wel een tikkeltje zoetsappig. Er wordt vooral geen opsmuk gebruikt om het nummer nog mooier of adembenemender te laten klinken. Als je tijdens het luisteren je ogen sluit, begeef je jezelf al snel in een fantasie wereld. Een mooi bos bij zonsopkomst waarbij je de douw mooi ziet in de ochtend glorie. Het gebruik van de dwarsfluit, harp en piano maken het een mooi subtiel nummer. Een mooie adempauze tussen al het voorgaande geweld.

We zetten weer een klein tandje bij met Hiding From You. Een mooi duet met een gastzanger waarvan ik de naam helaas niet durf mede te delen. Beide stemmen werken fijn samen. Ook Gorka mag nog een extra laag bieden met zijn grunts en uiteraard ook synths. Ook werkt hier het koor erg fijn als extra donker tintje aan het nummer.

The Voice Of Your Dreams pakt het weer iets meer up tempo aan en wisselt dit mooi af met rustige passages. Hoe vaker ik dit nummer luister hoe meer ik denk dat dit nummer naar het Eurovison songfestival moet. Pakkende koren die een mooie rol krijgen, die aangespekt worden met beukende baslijnen en rollende drums. Met een retestrakke gitaarsolo zijn de douze points for Spain dan ook dik binnen!

Het tiende nummer wat we op het album vinden is het mooie intermezzo The Hawk’s Lament. Op de achtergrond horen we fluitende vogels, naderend onweer en de roep van een havik. Op de voorgrond horen we het spel op een fluit. Een mooi intermezzo die je het gevoel geeft dat je op bezoek bent bij een indianen stam en je ontvangen wordt door het opperhoofd. Het intermezzo gaat feilloos over in Bane. Het nummer neemt ons mee op reis naar lang vergeten oorden op een verhaal vertellende manier.

Er mag weer flink gas gegeven worden met The River Of Loss. Er wordt gelijk flink de beuk in gegooid. De aanvang van het nummer voorspelt een zwaar nummer en dat krijgen we ook, echter nodigen de refreinen meer dan ooit uit om uit volle borst mee te gaan blèren en de armen mogen ook weer de lucht in om te zwaaien. Het duistere wordt flink omhoog gehaald met zwarte grunts die nog donker zijn dan de nacht met Halloween, overgiet dat ook nog met een sausje van diepe baslijnen, pakkende koren en drums die alles verwoesten en dan heb je al snel het plaatje compleet. Een beetje verlichting krijgen we door Zuberoa’s pakkende stem en dat is zeker niet verkeerd. Elk bandlid mag hier schitteren op zijn eigen manier.

Als hekkensluiter vinden we Zauria. Een afsluiter zoals we die van Diabulus mogen verwachten. Eindelijk mag Zuberoa schitteren in het Baskisch. Een mooie, rustige en waardige afsluiter die alle folklore bevat waar Diabulus om bekend staat.

Het album om kort te gaan:
Wederom heeft Diabulus zich weer weten te overtreffen. Sinds 2010 is deze band ontzettend gegroeid en bewijzen zij maar weer waarom zij de grootste metal band zijn die Spanje te bieden heeft. Diabulus weet als geen ander op verhaal vertellende manier ons mee te nemen op reis naar lang vergeten oorden met vergane glorie. Ook schuwt de band het niet om ons een mooie spiegel voor de neus te houden waar wij in mogen kijken. Wat je daar vind zijn bekende thema’s en onderwerpen waar wij dagelijks in ons menselijk leven mee te maken hebben of nog krijgen. Dirge For The Archons bevat stuk voor stuk nummers die voorzien zijn van mooie lagen die wachten om ontrafelt te worden. Bij elke luisterbeurt ontdek je weer iets nieuws wat je eerder nog niet had gehoord.  De nummers liggen ook gemakkelijk in het gehoor waardoor ze al snel als vertrouwd aanvoelen. Hier en daar betrap je jezelf er dan ook op dat je refreinen zo kan meezingen wat weer leuk is bij een live concert natuurlijk. Het is ook fijn te horen dat de folklorische elementen en Baskische taal niet zijn vergeten. Dat geeft de songs van Diabulus net dat tikkeltje wauw effect wat zo typisch is voor de band. Kortom een top plaat die zeker zal kunnen rekenen op veel support van de trouwe fans. Ook zet Diabulus een mooi visite kaartje neer voor nieuwe fans. Een cd waar ik lang op heb gewacht en waar ik hoge verwachtingen van had. Diabulus heeft deze zeker weten waar te maken. Meer dan ooit kijk ik uit naar volgende week om de cd presentatie bij te wonen in de Popei.

Line up:
Zang: Zuberoa Aznárez
Toetsen: Gorka Elso
Drum: David Carrica
Gitaar: Alexey Kolygin
Bas Gitaar: Odei Ochoa

Tracklist:
Battle Of Atlantis
Earthly Illusions
Marble Embrace
Invisible
Crimson Gale
Ring Around Dark Fairies’ Carousel
A Speck In The Universe
Hiding From You
The Voice Of Your Dreams
The Hawk’s Lament
Bane
The River Of Loss
Zauria