[singlepic id=15723 w=320 h=240 float=left]“Onbekend maakt onbemind” is een term die af en toe in me opkomt als ik een onbekende band zie die een muzikale topprestatie op het podium neerzetten, maar die dit slechts voor een handjevol bezoekers doen. Bezoekers, die in zo’n geval dan wel bewust de weg naar het optreden hebben gevonden, zodat er ondanks een relatief lage opkomst altijd wel een erg goede sfeer hangt. Een schril contrast met de grote festivals die er weer aan zitten te komen, en die grote bezoekersaantallen trekken juist vanwege bands die (op dit moment) erg groot en bekend zijn. Want om maar vast een klein beetje op de zaken vooruit te lopen: vanavond is weer zo’n avond waarin een voor mij tot nog toe volledig onbekende band een gruwelijke WOW-factor bij mij achterlaat…

De positieve indruk begint al bij aanvang van Cherry Darling: een vrij recent ontstaan rockmonster uit de Limburgse underground scene. Ondanks dat de band nog niet zo heel lang bestaat, kunnen ze toch al terugblikken op bekendheid bij 3FM en hebben ze geopend voor niemand minder dan De Staat. Het debuutalbum stamt uit 2011, en is dit jaar opgevolgd door een EP.

De band weet te imponeren door smerige gitaren, vadsige baslijnen, pompende drums en catchy zang samengevoegd tot een dosis pure en rauwe rock. Oké, dit citaat heb ik rechtstreeks van hun site af gekopieerd, maar het dekt wel de lading van de live performance. De stijl is dan wellicht niet helemaal uniek, waarin ze weten te overtuigen is een setlist die nergens een “nou weet ik wel hoe de band klinkt” gevoel opwekt. Nummers blijven gevarieerd en maken op het einde iedere keer toch weer nieuwsgierig naar hoe het volgende nummer klinkt, tot aan de uitsmijter toe: een nummer waar de stoner invloeden vanaf spatten en waarin de leden zich helemaal geven om het publiek op een waanzinnige en lang getrokken uitsmijter te trakteren.

[singlepic id=15724 w=320 h=240 float=right]Om even eerlijk met credits te zijn: mijn nieuwsgierigheid naar Dirty York is opgewekt door geluidsman Wouter Smit van The Rambler: een bericht op facebook waarin hij zich erg positief uitlaat over een Southern Rock band afkomstig uit “Down Under”. Omdat je deze combinatie nou niet echt vaak hoort, heb ik besloten mijn avond maar weer eens in “The Rambler” door te gaan brengen…

Dirty York bestaat sinds 2007, en de biografie van deze 6-koppige band bestaat uit “Waiting on St.George” (2009) en de opvolger “Say goodbye to diamonds” (2010). De sound laat zich omschrijven als een stevige Southern Rock waarin ook een flinke dosis Bluesrock in verweven zit. Bij vlagen doet het geluid van de band & zanger mij aan AC/DC denken, maar om nou te zeggen dat de band “eenzelfde geluid” heeft gaat te ver: het muzikale palet op het podium reikt veel verder…

Het is niet verwonderlijk dat als je 2 albums uitgebracht hebt en vervolgens bijna 2 uur op het podium staat, je bijna alle nummers van die albums speelt. Tied Up, Spin the miracle dice en Born with a broken heart zijn nummers die van het podium afknallen, Crazy little thing wordt bijzonder gevoelig gespeeld. Maar of het nou stevig of ingetogen moet klinken, muzikale overtuiging is in alle nummers aanwezig en dat slaat over op de aanwezigen. Helaas een handjevol, ik schat dat er zo’n 50 tot 60 bezoekers naar The Rambler gekomen zijn. Maar ook dit handjevol schreeuwt na afloop om meer, en krijgt dat ook: Easier said than done is de afsluiter waarmee al ver na middernacht het puntje op de i gezet wordt, en waarmee de aanwezigen eindelijk genoegen nemen.

Wat bij The Rambler meer regel dan uitzondering is: na het optreden is de band in de kroeg zelf te vinden, en niemand van de bandleden is te beroerd om een gesprek met de aanwezigen aan te gaan, zodat het uiteindelijk niet een feestje van de band voor de bezoekers, maar van de band met de bezoekers wordt. En zoals ik al vele avonden hier mee heb gemaakt: onbevooroordeeld en zonder ballast van voorkennis heb ik de performance over me heen laten komen. En terugkijkend op een zeer geslaagde avond met 2 bands plof ik aan de bar voor een afzakkertje alvorens naar huis terug te gaan…

[nggallery id=1309]