Normaal gesproken doe ik het niet maar nu is de verleiding toch wel erg groot om direct met de eindconclusie te beginnen. Ik hou me in en begin zoals dat hoort bij het begin. Disturbed draait al tien jaar mee in de rockscene en dat is gevierd met een heruitgave van het geweldige album ‘The Sickness’. Dit album zette de band voorgoed op de kaart met hun unieke krachtige sound. De nummers, vaak gebruikt in horrorfilms, hebben een typerend geluid dat direct te herleiden is. Dit is op hun nieuwste album ‘Asylum’ ook het geval. Echter tien jaar na dato zou je meer kunnen en moeten verwachten van dit Amerikaanse viertal.

Helaas, helaas. Na een aantal succesvolle albums, en ik weet zeker dat deze ook hoge ogen zal gooien, blijft de sound van Disturbed hetzelfde. Alhoewel de muziek absoluut niet slecht is en zelfs qua kwaliteit boven veel andere bands in het genre uitsteekt, hoef je op dit album geen verrassingen te verwachten. De vraag is bij ieder album hetzelfde. Komen ze met iets nieuws? Iedere keer is het antwoord, net als de muziek, hetzelfde, namelijk; nee. Zoals ik reeds heb aangegeven, de muziek is kwalitatief gezien van een hoog niveau. De solo’s van Dan Donegan zijn prima en ook leadzanger David doet zijn uiterste best. Ook de inmiddels bekende riffs van de band zijn ook op dit album dik in orde.

Het album begint erg sterk met een onheilspellend (instrumentaal) intro dat daarna overgaat in het titelnummer. Ik denk zelfs dat het begin van het album het beste is. En dan heb ik het over de eerste twee nummers; ‘Asylum’ en The ‘Infection’. Ook ‘The Animal’ is een persoonlijke favoriet. Daarnaast gooit Disturbed het over een ander boeg met ‘Another way to die’ waarin de boodschap gepredikt wordt dat we goed voor de planeet moeten zorgen. Al met al zeker geen slecht album. Meer van hetzelfde hoeft niet minder te zijn. In vele opzichten is het voorgaande album ‘Indestructible’ overtroffen maar verrassend is het dus allemaal niet. Doordat alle bekende en succesvolle elementen wederom aanwezig zijn zullen de fans erg blij zijn met dit nieuwe materiaal.  Ikzelf ga even op zoek naar ‘The Sickness’ om oude tijden te doen herleven.