In 2010 begon de Canadese multi-instrumentalist Leo Diensthuber zijn eigen instrumentale progressieve metal project Divine Realm. In 2014 groeide het project uit tot een band met een bezetting van vier man, te weten Leo Diensthuber op gitaar, Marc Roy op gitaar, Tyler Brayton op basgitaar en Josh Ingram op drums. In deze bezetting bracht men de EP Abyssal Light uit. Gevolgd door het eerste volledige album Tectum Argenti in 2016. Nu in 2018 is Divine Realm terug met hun EP, Nordcity.

De muziek van Divine Realm laat zich het best duiden als een mix van  djent metal, symfonische metal en progressieve metal. We horen op dit vijf nummers tellende schijfje invloeden van zowel Animals As Leaders, Tesseract als Between The Buried And Me. Nordcity gaat over het leven van de Canadezen waar het klimaat de bewoners in een soort van muzikale winterslaap dwingt. Korte donkere dagen waarin men vooral binnenshuis bezig is met werk en hobby. Waaronder muziek.

Met twee gitaristen in de gelederen mag het duidelijk zijn dat dit instrument letterlijk en figuurlijk de boventoon voert. De vier nummers, het eerste korte nummer is niets meer dan een intro, kennen stuk voor stuk dubbel gitaarwerk, waarbij riffs worden afgewisseld met melodieuze solo’s. Regelmatig gaat het gas eraf waardoor er ruimtes ontstaan. Flinke ruimtes zelfs. De akoestische laatste minuten van zowel Revival als Hanging Valleys vind ik te lang. Daardoor gaan deze nummers en het hele album als de bekende nachtkaars uit. Van de totale 20 minuten speelduur van deze EP mag je dan ook gerust een paar minuten aftrekken. Desalniettemin is de EP zeker een verkenning waard.