Sinds het verschijnen van ‘Astronomy’ zijn er vijf jaar verstreken voor Dragonland een nieuwe schijf uitbracht. Iets wat zeldzaam is moet je koesteren en dat geldt ook voor de nieuweling, ‘Under The Grey Banner’.

De reden dat deze schijf op zich heeft laten wachten is (volgens de info die met de audio mee werd gestuurd) dat de band niet wilde vervallen in een jaarlijks ritme van touren en cd’s opnemen. In plaats daarvan koos Dragonland er voor om pas weer iets uit te brengen als ze iets te bieden hebben.  Geen gekke redenering in een tijd waarin de wereld wordt overspoeld met nieuwe muziek.

Dragonland speelt volgens het profiel op myspace ‘epic symphonic power metal’ en in die omschrijving kan ik me goed vinden. De muzikale stijl bevindt zich in de buurt van Rhapsody of Fire, Manigance en Vision Divine – een stijl die volgens mij overigens ooit begonnen is bij Virgin Steele.

Dragonland wordt bijgestaan door muzikaal acteur Fred Johanson (bekend van Jesus Christ Superstar) en drie zangers van de band Amaranthe – Elize Ryd, Jake E and Andy Solveström, die elk een bescheiden rol vervullen in het verhaal. In de titel-compositie ‘Under The Grey Banner’ komt dit mooi tot uiting. Het album is een concept rond Gilgamesh, de vijfde Soemerische koning van Uruk, het huidige Irak, die 2500 jaar v. chr. regeerde. Veel meer geeft de informatie in de meegezonden info niet prijs en omdat een tekstvel ontbrak aan het promo-pakket zal de luisteraar er zelf wijs uit moeten worden.

Vanaf het eerste lied, ‘Ilmarion’, tot het eind schept de band een filmische sfeer, die goed zou passen bij een verhaal als Lord Of The Rings. Hoorngeschal en harp, wapengekletter en mokerslagen: alle ingrediënten voor een sage zijn gebruikt. Mooi is de instrumentatie op Lady Of The Goldenwood, waarin gebruik is gemaakt van strijkinstrumenten. Vermeldenswaard zijn verder de staccato gitarenbegeleiding op Dûrnir’s Forge, waarin de grimmige sfeer van een smederij vol duistere krachten wordt nagebootst. Knap, hoe muzikanten met het gebruik van instrumenten een stemming weten op te wekken. Ivory Shores is een mooie afsluiter, waarin al het geweld in de voorgaande titels tot bedaren komt.

De muzikale klasse van Dragonland staat buiten kijf. Wát een beheersing, wat een geweld! Wat ik mooi vind aan deze cd is dat de band een goede balans vindt tussen orkestrale en elektrisch versterkte muziek, en een overdosis bombast weet te mijden. Ook ontbreekt klassieke zang en koorzang aan de composities, waarmee de CD niet al te zwaar op de hand wordt.

De schijf kenmerkt zich voorts door een volle, gepolijste productie, waarin geen ruimte onbenut wordt gelaten. Niettemin zijn de instrumenten goed gescheiden hoorbaar.  ‘Under The Grey Banner’ past in een tijd waarin gaming met personages in de middeleeuwen hoogtij viert. Niet toevallig is het artwork gedaan door de artistieke vormgever van The Witcher, Damian Bajowski. Voor wie niet genoeg kan krijgen, of voor degenen die wat minder vertrouwd is met het genre en er kennis mee wil maken is ‘Under The Grey Banner’ een aanrader.

Titels:

1.   Ilmarion
2.   Shadow the Mithril Mountains
3.   The Tempest
4.   A Thousand Towers White
5.   Fire and Brimstone
6.   The Black Mare
7.   Lady of Goldenwood
8.   Dûrnir’s Forge
9.   The Trials of Mount Farnor
10. Throne of Bones
11. Under the Grey Banner
12. Ivory Shores

Bezetting:

Jonas Hedigert – vocals
Olof Mörck – guitars
Elias Holmlid – keyboards
Jesse Lindskog – guitars
Anders Hammer – bass
Morten Lowe Sorensen – drums

The Grey Banner