Met zijn soulvolle stem en gitaarliedjes is de 21-jarige Ed Sheeran geen standaard singer-songwriter. Inspiratie voor zijn liedjes haalt hij uit het werk van Damien Rice maar ook uit de raps van Jay-Z. Na een ongekend succes in Engeland breekt Ed Sheeran in 2011 door in Nederland met zijn platinahitsingle “The A Team”. Een nummer dat hij schreef over een vrouw die hij ontmoette tijdens een optreden voor daklozen. Ook de tweede single “Lego House” deed het momenteel goed in de hitlijsten. Beide singles zijn afkomstig van het ijzersterke debuutalbum getiteld ‘+’ dat de Nederlandse top 10 bereikte. Daarna volgden de singles “You Need Me, I Don’t Need You” en “Drunk”. Zijn nieuwste single is “Give Me Love”.

Tijdens Lowlands 2012 heb ik een klein stukje van het optreden van Ed Sheeran gezien. Een Britse singer-songwriter met een kleine akoestische gitaar en een Loop Station. Meer was het niet! Best gewaagd om zo in je eentje op Lowlands in Alpha-tent te spelen, dacht ik toen. Aan de andere kant komen zijn liedjes op deze manier wel het best tot hun recht. Vanavond is Ed Sheeran weer in Nederland, nu voor een show in de Heineken Music Hall.

In het voorprogramma staat Passenger, de artiestennaam van de Britse singer-songwriter Mike Rosenberg. Passenger brak in Nederland door met het nummer “Let Her Go” van zijn vijfde studioalbum “All The Little Lights”. Het nummer werd bekroond tot 3FM Megahit en Alarmschijf bij Radio538. Ook deze singer-songwriter staat enkel met een akoestische gitaar op het grote podium van de HMH. Er volgen mooie liedjes, vooraan staan gillende meiden en de zanger geniet volop. Enigszins verlegen door de reactie van het publiek, maar toch een krachtig optreden. Natuurlijk komt zijn hit “Let Her Go” voorbij, die het publiek luidkeels meezingt.

Dan is het tijd voor Ed Sheeran en als het licht in de zaal uitgaat, start het steeds terugkerende gegil weer. De zaal is gevuld met diverse leeftijden, maar vooraan staan vooral jonge gillende meiden. Net zoals op Lowlands, kunnen we genieten van de 21-jarige Brit, die zichzelf begeleidt op een akoestische gitaar en gebruik maakt van een Loop Station. Op deze manier zet hij sfeervolle nummers neer; klein, maar met veel impact. Prachtig hoe hij “Be My Husband” van Nina Simone opbouwt vanuit enkel een paar geluiden. Het Loop Station zorgt ervoor dat er uiteindelijk een meerstemmig nummer ontstaat, inclusief gitaarspel en een beat. Zo brengt hij ook “Wayfaring Stranger” van Jamie Woon prachtig ten gehore.

De zanger blijft maar herhalen dat Nederlanders zo’n prettig publiek zijn. Hier heeft hij het gevoel dat alles wat hij doet enorm gewaardeerd wordt. Als hij om stilte vraagt, houden wij onze mond. Vraagt hij of het publiek mee wil klappen, gaan zonder twijfel vele handen de lucht in. Een mooi samenspel tussen de mensen in de zaal en Ed Sheeran op het podium. Ook merkt hij op dat alles hier om Heineken draait. Oké, hij staat natuurlijk in de Heineken Music Hall. Maar ook de koelkast in zijn kleedkamer is rijkelijk gevuld met dit merk. Voor een optreden drinkt hij niet, zegt Ed. Hij vraagt zich (met een knipoog) wel af, hoe hij uiteindelijk die avond de HMH zal verlaten.

Voor op het podium staan een aantal metalen kisten. Een deel van het publiek vooraan en de fotografen hebben hierdoor iets minder zicht. Maar als Ed regelmatig op deze kisten gaat staan, is iedereen tevreden en wordt het gegil alleen maar weer harder. Het publiek zingt luidkeels mee met nummers als “Give Me love”, “Small Bump” en “Drunk”, wat de Britse zanger erg waardeert. Halverwege de show zingt hij samen met special guest Julian Peretta het nummer “Pony”. Oorspronkelijk van Ginuwine, maar nu net even anders. Ook mag voorprogramma Passenger later nog even terugkomen om zijn “Heart’s On Fire” samen met Ed Sheeran te spelen. De afsluiting van de avond is “The A Team” en ook dit lied wordt natuurlijk luid en duidelijk meegezongen. Ik denk dat iedereen de zaal met een heerlijk gevoel verlaten heeft.