Elf Fantasy fair maakt deel uit van een jaarlijks terugkerend event wat twee keer per jaar plaatsvind. In april vind deze altijd plaats in Haarzuilens en in september in Arcen. Dit jaar staan er een aantal bands op het Walhalla podium waar ik erg benieuwd naar ben. Bij aankomst staat er een enorme rij om naar binnen te gaan en ik vrees ervoor dat het weer eenzelfde situatie gaat worden om binnen te komen net als vorig jaar. Toen stond je makkelijk een uur in de rij en was je nog niet binnen. Gelukkig viel dat dit jaar mee en heeft de organisatie duidelijk van vorig jaar geleerd.

[singlepic id=9707 w=320 h=240 float=left]De eerste band die, met een paar minuten vertraging, het podium op komt is World of Stone. Het is op dat moment nog erg rustig bij het podium. World of Stone is een jonge, vier bandleden tellende, Nederlandse band die in 2006 gestart zijn met muziek maken. Zij maken uitbundige en dansbare folk rock muziek wat duidelijk wordt bij het spelen van het eerste nummer. World of Stone kampt met kleine geluidsproblemen maar dat mag de pret niet drukken. Lekker up tempo wordt er verder gespeeld wat gelijk in de smaak valt bij het publiek. Voorzichtig worden de eerste danspasjes gemaakt. Toch kan de band ook wat fragieler uit de hoek komen met wat ingetogenere nummers. Aan instrumenten heeft deze band ook genoeg keuze. Zij maken gebruik van de gebruikelijke instrumenten als keybord en gitaar maar ook de wat uitzonderlijke instrumenten als dwarsfluit, djembé en bouzouki horen tot hun instrumenten. Door de set heen doet de muziek me af en toe wegdromen aan Lord of the Rings met daarna weer alsof je in een Irish pub zit. De afwisseling blijft ook hangen bij het publiek waardoor de aandacht bij de band blijft en niet bij andere dingen die er te beleven vallen op het terrein. Maarten, Tjarda, Michael en Niel weten ook wat humor is. Ze brengen een liefdesliedje ten gehore wat gaat over een zeeman die verliefd wordt op een zeemeermin en wat voor problemen dat geeft. Het publiek ligt dan ook regelmatig in een deuk bij de tekst van het nummer. Leuk om te weten is dat Niel voor de eerste keer mee speelt met de band en dat ging hem duidelijk goed af. De band straalde op het podium en dat is wat bezoekers van Elf fantasy fair willen zien.

[singlepic id=9699 w=320 h=240 float=right]Na een rondje door de tuinen gelopen te hebben en wat te snuffelen bij de talloze kraampjes en Larp groepen is het tijd voor de volgende band. The Dolmen staat als tweede band geprogrammeerd. Met elf albums op zak en een hele waslijst aan grote festivals waar ze mochten optreden kan je gerust zeggen dat deze band staat als een huis. Deze show maakt deel uit van de nieuwe Storm tour die de band aan het maken is door Nederland en Engeland. Hun laatste album Spirits of the sea omschrijft precies waar het bij deze band om draait, de wilde en gouden tijden van piraterij. Deze band staat er ook om bekend dat ze je zintuigen zullen plunderen en je hart zullen stelen. Bij het spelen van het eerste nummer verbaas ik me dat de band weinig respons krijgt van het publiek, misschien ook hier weer door kleine geluidsproblemen die later in de set opgelost lijken te zijn, of zou het misschien komen door de piraten bar waar de nodige mede ( honingwijn) wordt geschonken. Het publiek blijft dan ook rustig in het gras hangen genietend van de zon en de nodige alcoholische dranken. Na een paar nummers weet de band toch de harten van het publiek te veroveren en danst deze vrolijk mee. Het nummer whisky in the jar, wat al door talloze bands is gecoverd, maakt heel wat los bij het publiek. Het nummer wordt luidkeels meegezongen en het feest barst los.

[singlepic id=9673 w=320 h=240 float=left]Het Duitse Cromdale komt als derde band het podium op. Cromdale weet een magische sfeer te creëren door hun eigen composities de combineren met invloeden uit de Keltische Folkmuziek en de moderne Rockmuziek. Volgens de band zit het geheim van de typische Cromdale sound in het onmiskenbare expressief en hypnotiserend geluid van leadzanger, een gitaar die met zijn akkoorden alles aan flintertjes snijd en een toefje van de accordeon die dit geheel naar de ruige zee en Ierse pub laat smaken. Violen, fluiten en doedelzakken laten je wegdromen naar vergane tijden maar zorgen er ook voor dat je niet stil kunt blijven staan en dat je zonder dat je er ook maar erg in hebt staat mee te deinen en zelfs dansend op de dansvloer staat. Hier was duidelijk ook aandacht besteed aan de aankleding van het podium. Er staan vuurschalen op het podium wat duidelijk een mooie sfeer maakt on stage. Ook deze band geniet met volle teugen van hun set die ze spelen en het publiek wordt ook getrakteerd op een dansje van een van de bandleden. Deze kon het dansend publiek niet weerstaan en duikt het publiek in om samen met hen mee te dansen. Respons van het publiek was dat er een kleine moshpit uitbrak.

[singlepic id=9685 w=320 h=240 float=right]Schelmish, eveneens afkomstig uit Duitsland, staat als vierde band op het programma. Ik mocht hen een paar jaar geleden al een keer zien en horen. Deze band neemt geen blad voor de mond en is erin geslaagd om in een paar jaar tijd een van de grootste middeleeuwse bands te worden. Gewapend met doedelzakken en krachtige drums krijgen zij iedereen aan het dansen. Het maakt niet uit of je nu ork, elf, heks, trol of draak bent, dansen zal je. Ook deze keer weet de band er weer een uitzinnig feest van te maken waarbij sommige nieuwe bezoekers onwennig om zich heen kijken en de sound en sfeer die Schelmish creëert over zich heen laat komen. Bij de band draait het om de muziek die zij maken en niet om de zang. Vorige keer was mij dat ook al opgevallen dat er in de hele set geen noot wordt gezongen en dat was deze keer dan ook niet anders. Ook deze keer weet de band de harten te veroveren van het publiek door met de nodige humor de liedjes aan elkaar te praten. Het publiek ligt helemaal krom wanneer een van de band leden om uitleg vraagt over de tekst wat op zijn T-shirt staat. De beste man draagt een knalgeel shirt met daarop de tekst: “broodje bakpao”. Als je als Duitse band om die uitleg vraagt en er dan uiteraard ook het enige echte New kids antwoord op krijgt dan heb je het als Duitse band helemaal gemaakt bij het publiek. Ook bij deze band merk je dat ze zich lekker voelen op het podium en houden ook behoorlijk de vaart op de set. Wanneer de band een kwartier eerder dan gepland de set wil gaan beëindigen omdat ze moe zijn wordt hier luidkeels op gereageerd met “spelen!” door het publiek. De band kan hierdoor niet anders dan nog een paar nummers spelen en het publiek moe en voldaan achter te laten.

[singlepic id=9678 w=320 h=240 float=left]Estampie is de hekkensluiter van deze avond. De lead zangeres maakt haar entree te paard en creëert hiermee gelijk een fantasy sfeer. De nummers die worden gespeeld zitten vaak erg complex in elkaar wat dit erg bijzonder maakt om naar te luisteren. Wanneer ik mijn ogen sluit en puur naar de muziek luister doet deze mij heel vaak denken aan het sprookje van duizend en een nachten. Ik kan weinig anders vertellen dan dat deze band uitermate geschikt is op Elf fantasy fair. Helaas kreeg deze band weinig aandacht van het publiek wat massaal aan het wegtrekken was. Misschien was de muziek wat te rustig in vergelijking met de voorgaande bands wat minder in de smaak viel bij het publiek of het tijdstip dat de band mocht gaan spelen wat vrij laat op de avond viel. Erg jammer was dat want de sfeer die werd gecreëerd was magisch.

[nggallery id=785]

[nggallery id=784]

[nggallery id=781]

[nggallery id=783]

[nggallery id=782]

[nggallery id=786]