[singlepic id=5215 w=320 h=240 float=left]Begin 2008 heb ik reeds in de Effenaar kennis mogen maken met Ellen ten Damme: een een volle kleine zaal vertolkte ze daar haar Engels- en Duitstalige nummers. Een optreden wat me bij is gebleven: op het podium stond een rockchick die duidelijk begreep wat haar taak was, nl het aanwezige publiek entertainen.

Afgelopen donderdag stond ze weer in de Effenaar. Maar nu om haar album “Durf jij?” ten gehore te brengen. Een album, waarop haar nummers in haar moedertaal te horen zijn. Een taal, waarin ze nog nooit heeft gezongen.

Dit album is tot stand gekomen in samenwerking met meesterdichter Ilja Leonard Pfeijffer, welke medeverantwoordelijk is voor de teksten. Het resultaat is een CD, waar meteen de opmerkelijke teksten opvallen: alledaagse onderwerpen, maar dan in een poetisch jasje gegoten. Ondersteund door muziek in de traditie van Boudewijn de Groot, Marlene Dietrich, Jacques Brel en Nina Hagen. Kortom: een album wat zich zeker onderscheidt door een hoge originaliteitsfactor.

Bij aankomst bij de Effenaar stond me meteen een kleine verrassing te wachten: i.p.v. in de grote zaal zou het optreden in de kleine zaal plaatsvinden. Navraag leerde dat de kaartverkoop toch tegengevallen was, waardoor van zaal geswitched was. Toch hing er een bordje “uitverkocht” bij de kassa, dus hoewel geen 1500 bezoekers, zouder er dan toch zo’n 400 aanwezig zijn.

De zaal liep al vroeg vol, en toen Christiaan Hof het podium betrad, keek hij al tegen een goed gevulde zaal aan. Gewapend met alleen een microfoon een een akoestische gitaar stelde hij zich voor, en begon aan zijn (relatief korte) openinngsact van 5 nummers.
Een beetje een twijfelachtig begin van het eerste nummer, het leek of er toch wat zenuwen in z’n stem zaten. Een rumoerig publiek: gesprekken die gevoerd werden gingen gewoon door. Tot er wat “Sssst-geluiden” door de zaal gingen, en naarmate het nummer vorderde, won z’n performance aan kracht, verstomden een aantal gesprekken en steeg de aandacht voor Christiaan.

Deze 28-jarige zanger is al een tijdje achter de schermen actief: hij heef bijv. samen met Alain Clark nummers geproduceerd voor het debuutalbum van Boris. Vanavond staat hij z’n zelfgeschreven nummers te vertolken. Hoewel z’n ingetogen indruk het hele optreden door aanwezig blijft, is het een aangename openingsact, waar muzikaal niks op aan te merken is.

[singlepic id=5239 w=320 h=240 float=right]Pauze, ombouw van het podium, en toen er een flinke dosis percussie door de zaal begon te dreunen, haastte iedereen die zich even buiten bevond om wat frisse lucht te happen (er heerste een tropisch klimaat in de zaal!) snel naar binnen: de band was al onstage en bezig met de intro.

Vervolgens maakte Ellen een intro waarmee ze meteen de aandacht van iedereen (vooral de aanwezige heren) te pakken had: gehuld in slechts bh, hotpants, kanten cat-suit en hoge rode laarzen staat ze daar ineens!

Oké, een uitdagende verschijning. Zou het een soort van compensatie zijn: door een sterke visuele show te presenteren de aandacht van een wat mindere muzikale show af te leiden? Na het eerste nummer was het duidelijk: absoluut niet! Ellen laat zien dat ze een muzikale kameleon is: na Engels & Duits laat ze ook horen dat ze nummers in de Nederlandse taal perfect ten gehore kan brengen.

Daarnaast werkt ze niet alleen netjes haar setlist braafjes af, nee ze staat echt als een entertainer op het podium. Ze staat regelmatig vooraan op het randje van de stage, kijkt het publiek recht aan, speelt en flirt met ze, daagt uit en shoqueert.
Dit alles begeleidt door een band, welke het tegenovergestelde is van Ellen: juist niet dominant aanwezig zorgen zij voor een goede muzikale ondersteunig van de nummers.

Nadat ik de meeste nummers van het album “Durf Jij?” voorbij het horen komen, is de extreme warmte in de zaal de reden dat ik besluit om de laatste paar nummers te laten voor het is. Uit andere recensies weet ik dat ik waarschijnlijk nog een stukje van de show van “Cirque Stiletto” ga missen, alsmede de mogelijkheid om een album persoonlijk te laten signeren.

De titel van het album is “Durf jij?”
Ik ben blij dat ik het gedurfd heb!

[nggallery id=412]

[nggallery id=411]