Vanavond heb ik het genoegen mijn eigen “Big Four” te aanschouwen op Elsrock 2010: Agnostic Front, Pestilence, Napalm Death en Hypocrisy. Helaas kan ik vanwege een iets te strakke weekendplanning van de twaalf  bands maar alleen de laatste vier bekijken.

Bij aankomst in Rijssen laat een regenboog boven het festivalterrein er geen misverstand over bestaan dat in ieder geval de weergoden het festival toch redelijk goed gezind zijn. Je kunt tenslotte maar alvast een god aan je kant hebben als festival in gristelijke regionen.

Na afloop leveren volgelingen van een andere god smakeleick vermaeck in de vorm van lollies behangen met vrolijke wimpels vol stichtelijke teksten, kan nooit kwaad zo rond twaalf uur ’s nachts nietwaar? Maar goed, da’s bijzaak, nu over naar de muziek.

 Redenen voor mijn bezoek aan Elsrock zijn 1] dat door vrijwilligers gedragen festivals alle aandacht verdienen en 2] dat Hypocrisy optreedt, een van mijn all time favorite bands maar daarover later meer.

 Goed, voor mij begint Elsrock met Agnostic Front, een hardcorde legende die na meer dan 25 jaar trouwe dienst nog steeds fier overeind staat. De songs worden door Roger Miret met veel verve gebracht en een circlepitje hier, wall of deathje daar verhoogde de sfeer uiteraard alhoewel de voorgestelde dubbele circlepit met links- en rechtsdraaiende metalheads wat mij betreft iets over de top was. Vinnige Vinnie Stigma kijkt nog steeds alsof ie geen enkele tegenspraak duldt en er kwamen veel klassiekers en meezingers langs maar het kon me toch niet echt grijpen, ik miste een beetje het heilige hardcore vuur.

Dus Colaatje aan de bar en over naar Pestilence. Hier verwacht ik veel van en niet onterecht blijkt al ras. Nu ze wederom een tijdje bij elkaar zijn, komt het gewoon weer aan op de kwaliteit van het gebrachte en die was zoals altijd top. Op de een of andere manier speelt Pestilence altijd met een zeker grandeur hun technische metal en bij een aantal liedjes werd ik een aantal momenten toch echt meegezogen. Het leuke aan de ‘nieuwe’ liedjes van Resurrection Macabre is dat ze ondanks de lange tijd die ze scheidt van ouder materiaal toch prima aansluiten waardoor een doorlopend lekkere set vol muzikale hoogstandjes gespeeld wordt.

Na Pestilence is het tijd voor Napalm Death, alweer een van de ouwetjes uit het rock circuit. Oude liefde roest niet, sterker nog ik ben wederom verliefd geworden op deze band! Na een eerste kennismaking eind jaren 80 via een tapeje in een walkman (ken je deze nog?) in de krochten van een magazijn van mijn toenmalige bijbaan en later op TV bij VPRO’s Onrust zijn ze nog steeds “Napalm Death from Birmingham and our next song is Deceiver”.

Elk liedje tovert een bredere glimlach op mijn gelaat die er niet meer vanaf te headbangen is (lang geleden zeg dat ik dat gedaan heb) en de band baant zich via toppers als “Scum”, “Deceiver”, “Nazi Punks Fuck Off” een weg naar mijn favoriete toegift “Siege Of Power”. Als er één band het heilige vuur live over weet te brengen is het toch nog steeds Napalm Death: wat een energie, wat een volume, wat een intensiteit en wat ben ik nog steeds jaloers op de danspasjes van Mark!

Overigens moest ik tijdens het optreden meer dan eens aan een ander UK instituut denken: Monty Python! Hoe zouden John Cleese en Terry Jones het gedaan hebben als zij ooit lid waren geworden van Napalm Death? Dan is het optreden voorbij en denk je: “Mijn god, Napalm Death, wat hebben jullie toch met me gedaan!?” Maar enfin, Napalm Death bedankt, dat wordt moeilijk te overtreffen door Hypocrisy vrees ik even maar het komt dik in orde.

De opener Fractured Millennium zet meteen de toon en Peter’s geweldige stem in zowel het hoog als laag maakt zoals altijd veel indruk, kortom genieten van de afsluiter van Elsrock 2010! Veel van mijn persoonlijke favorieten komen voorbij van deze symphatieke Alien Metal band waaronder “Eraser”, “A Coming Race” en het geweldige “Roswell 47”.Zowel de oudere als nieuwere songs staan als een huis en met als gezamenlijk kenmerk toch elke keer weer die enorm herkenbare intro’s en supervocalen.

Vervolgens moe maar voldaan door de modder de weg naar huis gezocht. Ook het vermelden waard is de sfeer en organisatie van Elsrock, zeer gezellig en goed verzorgd!

Bekijk zeker ook de Elsrock fillempjes op Youtube: http://www.youtube.com/results?search_query=elsrock+2010

Volgend jaar weer? Denk het wel!