[singlepic id=3876 w=320 h=240 float=left]In april 2008 stond Emilie Autumn voor ’t laatst op de planken in een uitverkochte kleine zaal van de Effenaar. Helaas heb ik dat optreden niet mee kunnen maken, maar enthousiaste reacties achteraf hebben me doen besluiten zeker een optreden van Emilie mee te pikken als de kans zich weer voor zou doen.

1 maart was het dan zover: ditmaal geen optreden in de kleine, maar in de grote zaal. Dat ze een grote schare aanhangers heeft die er alles voor over hebben om een plekje vooraan bij ’t podium te veroveren was al vroeg duidelijk: reeds om 18:00 uur stond er een lange rij in de vrieskou te wachten. En dat terwijl de deuren pas om 19:30 open zouden gaan. Vele fans waren gekleed in alternatieve versies van Emilie, en zij die jonger waren dan 14, hadden alleen toegang indien ze begeleid werden door een volwassene.

Als gevolg van een strenge ingangscontrole begon het er op te lijken dat de achtersten in de rij het begin van het optreden niet meer mee zouden maken. De show begon echter een half uur later dan aangekondigd (door eerdergenoemde reden?), en bij aanvang van het concert had iedereen een plekje in de zaal veroverd.

[singlepic id=3860 w=320 h=240 float=right]Het decor is versierd met velerlei attributen, en gedurende een twee uur durende show worden we getracteerd op een victoriaanse tea-party, en voeren Emilie en de Bloody Crumpets een theatrale show op. Naast de zang en de verbindende dialogen / toneelstukken tussen de nummers ontbreken ook een vuuract en acrobatiek niet. De dames flirten onderling en met het publiek, en een (figuurlijk) hoogtepunt wordt bereikt gedurende “the rat game”, als 2 dames uit het publiek op het podium geroepen worden om hoogstpersoonlijk door de sensueel zinspelende Victoria gekust te worden.

Dat ze haar viool goed weet te beheersen, wordt aangetoond middels een flinke vioolsolo van Emilie, maar voor m’n gevoel komt ’t niet helemaal over zoals ’t zo moeten, maar dat mag de pret niet drukken.

Wanneer ik 2 uur later de Effenaar verlaat, besef ik pas hoe lang de show geduurd heeft, en dat ik helemaal niet in de gaten had. Voor m’n eigen gevoel had er wat meer muziek en minder dialoog in de show gemogen, anderzijds heeft de show me van begin tot eind geboeid zonder dat ik ’t langdradig begon te vinden / me begon te vervelen.

Voor mij een geslaagde kennismaking met Emilie Autumn!

[nggallery id=282]