Als het uit Romenie afkomstige Negura Bunget om half negen van start gaat is de zaal van Willem 2 al goed gevuld. Wat meteen opvalt is dat het podium voor dit zestal veel te klein is.

Niet alleen om dat men opgesteld staat voor de aparatuur van Enslaved, maar eerder om de enorme hoeveelheid instrumenten ie men uit het oosten heeft meegezeuld. Ik noem buiten de gangbare instrumenten van een metal band een xylophoon, panfluit, pauk,  fluiten en een tja… houten plank(??). Men speelt strak en de overgangen tussen wisselen van instrumenten verloop nagenoeg foutloos, enkel bij het willen bespelen van een 3 meter lange toeter is het echt passen en meten om de gitaarist niet van het podium te duwen. Muziekaal bewandeld Negura Bunget een mix van black metal en folk en erg vrolijk klink dat niet, dat zal de reden zijn dat er dan ook geen lachje vanaf kan. Zeker in het geval van de mooie toetseniste is dat eigenlijk wel jammer, volgens mij is het namelijk best mogenlijk serieus over te komen zonder heel boos te kijken. Na een half uur is het jammer genoeg alweer gedaan en langs mij hoor ik dan ook de opmerking of het wel de moeite is om zoveel spullen op te bouwen voor zo`n kort optreden!

Om half tien gaan de gordijnen open voor de brute Noren van Enslaved en hoewel en geluid de eerste twee nummers nog wat matig is straalt de speelvreugde er van de eerste seconde vanaf. Men bestaat dit jaar dan ook al 20 jaar en de huidige samenstelling is is ook onveranderd sinds 2004.

Vanaf het moment dat Fusion Of Sense And Earth uit de speakers knalt blijft het geluid hard maar loopzuiver. omdat de band alweer zo`n lange tijd meegaat en muzikaal behoorlijk veranderd is in die tijd (viking black metal naar psychidelise black metal) is de fanbase in twee kampen verdeeld. Maar ik denk dat Enslaved voor een goede mix van oude en nieuwe songs heeft gekozen en dat er daarom voor iedereen wel een favourite nummer voorbij kwam. o.a Ground (met prachtige gitaar solo), Giants, Lichtning, Return To Yggdrasil, Our Father Odin en set afsluiter Isa. De podium presentatie was simpelweg wervelend, geen statische mannen, nee eerder praatgraag en humorvol (het woord Godverdomme werd perfect uitgesproken en Tilburg en omgeving kreeg een dikke pluim van de heren). Het licht was simpel maar het podium was goed verlicht en daardoor werd je als kijker als het ware naar het podium toegetrokken en tijdens de toegift trok men nogeenmaal alle registers open en met het nummer Slaget I Skogen Bortenfor was het feest dan ook weer echt voorbij.