Last look at Eden is alweer het derde album van Europe sinds het geweldige comeback album Start from the dark uit 2004.

Op Start from the dark klonk de band ook daadwerkelijk als herboren met een moderne sound maar nog steeds zeer melodieus waardoor een deel van het originele Europe geluid er nog volop in zat. Dat originele geluid was op opvolger Secret society ver te zoeken. De band was ineens wel heel erg bezig modern te zijn. Het is prima om met de tijd mee te gaan maar het is jammer als dat ten koste gaat van het karakteristieke bandgeluid.

En al klinkt Last look at Eden een stuk toegankelijker dan zijn voorganger, ook nu moet ik helaas zeggen dat het allemaal niet veel voorstelt. De band lijkt de inspiratie kwijt te zijn om op de proppen te komen met catchy melodieën. Verder dan een paar interessante gitaarloopjes komen ze ditmaal niet. Het enige nummer dat echt kan bekoren is het titelnummer.

Opvallend is ook dat een aantal songs een jaren zeventig sound hebben. Natuurlijk niet raar omdat de bandleden zijn beïnvloed door bands uit die tijd, maar eigenlijk zou het passender zijn als het jaren tachtig geluid er wat meer in had gezeten. Daar is Europe groot mee geworden maar daar is totaal niets meer van terug te horen.

Als live band staat Europe echter nog steeds als een huis. Als je ze nog eens in volle glorie wil zien ga dan op 17 januari naar Paradiso in Amsterdam.