Heeft deze Rotterdamse band ervoor gekozen dit album te noemen naar hun bandnaam om te laten zien dat dit helemaal de sound is waar ze voor staan? Ik ben al liefhebber van deze band sinds het begin en hun live optredens zijn altijd fantastisch. De energie van hun eerste twee albums komt helemaal over op het podium. En het is nu net die energie die ik lijk te missen op dit album.

Laat ik ergens heel duidelijk over zijn… Dit zijn topmuzikanten! Jelle blijft een fantastisch vocalist die ongekend hoog kan gaan met zijn stem en er ontzettend veel dynamiek in heeft zitten, wat de andere muzikanten laten horen is gevarieerd en technisch hoogstaand. Maar misschien mis ik de invloed van gitarist Marc Nolte die de band heeft verlaten? Wat ik wil zeggen is dat het klinkt als een klok, maar de emoties lijken wat minder puur en rauw, de muziek wat gekunstelder. De band geeft zelf aan dat de sound van dit album wat ”happier” is dan het vorige, waar de bandleden nogal wat pijnlijke emoties hadden te verwerken. Misschien komt een post hardcore band als deze daarbij gewoon het beste tot zijn recht?

Wat overblijft is een prima popalbum met wat rauwere randjes, een indie-sound die de Oor-lezers vast weten te waarderen maar die de gemiddelde Rockportaal bezoeker wat zou kunnen tegenvallen. Er gloort wat hoop in het nummer “Delerium” bijvoorbeeld, wat toch nog wat meer agressie en pit in zich heeft, dus ik ben benieuwd naar het volgende album!