[singlepic id=15461 w=320 h=240 float=left]Je hebt bands, die het niet zo nauw nemen met stromingen en die extremen met elkaar mixen. Mijn ervaring is dat hier geen middenweg in is: het is of een geslaagde versmelting, of het slaat de plank helemaal mis. Faun is een band die voor mij tot de eerste categorie behoort: middeleeuwse liederen en instrumenten rusten op een elektronische basis, en de diverse keren dat ik de band live heb gezien hebben ze altijd een goede indruk bij me achter weten te laten door een zeer sterke performance rondom de centrale samenzang.

Als ik vanavond de 013 binnenstap, komt de geur van wierook me al tegemoet: niet alleen is de geur van de entree met een zeer royale merchandise hiermee doordrenkt, ook de kleine zaal welke voor deze gelegenheid is gevuld met stoelen: het is een zittend concert: Faun treedt vanavond in een akoestische setting op. Geen elektronische ondersteuning, alleen authentieke instrumenten staan de harmonische samenzang bij. Niet alleen is deze manier van uitvoeren van de nummers nieuw voor me, sinds kort kent de band ook een gewijzigde bezetting met Sonja Drakulich en Stephan Groth in de gelederen.

Al kort na aanvang lijkt deze tour op een compleet nieuwe ontmoeting met de band: nummers komen zo veel anders, fragieler en puurder over. Het breekbare van de nummers krijgt al snel vat op de zaal waar het muisstil wordt en blijft: te hard uitgesproken opmerkingen worden met bestraffende blikken rondom beantwoord. Hoewel de nieuwe bandleden duidelijk voor een ander en eigen geluid zorgen, is met name de samenzang met Fiona Rüggeberg een schot in de roos: naast sterke individuele stemmen is de combinatie er een die je weet te raken.

Daarnaast mijn complimenten voor de presentatie van de band. Van mij hoeft er eigenlijk niet gepraat te worden tussen de nummers door. Maar vanavond gebeurt dat toch: ieder nummer krijgt een korte of langere introductie. De ontwapenende manier waarop dat gebeurt zorgt er echter voor dat ’t geen maniertje wordt wat na verloop van tijd wat irritatie op gaat wekken. Om kort te gaan: in twee sets van drie kwartier weet de band de bezoekers in een greep te krijgen en vast te houden. Een greep, die eens niet op decibellen of een overdonderend optreden berust maar op het tegenovergestelde: een ingetogen performance. Klasse!

[nggallery id=1291]